بصيرت ، از صفات خداست

امام على عليه السلام:هر بينايى جز خدا، از ديدن رنگ هاى پنهان و اجسام ريز [و نامرئى]، ناتوان است.

امام على عليه السلام:[خداوند،] بينا بوده، آن گاه كه هنوز آفريده اى نبود تا ديده شود.

امام على عليه السلام:[خداوند،] بيناست؛ امّا نه با ابزارى [براى ديدن، مانند چشم].

امام على عليه السلام:[خداوند،] بينايى است كه به داشتن حس [و ابزار بينايى]، وصف نمى شود.

امام صادق عليه السلام ـدر پاسخ به زنديقى كه پرسيد: نظرت در باره اين گفته خدا چيست كه: شنوا و بينا و داناست؟ ـ: خداوند ـ تبارك و تعالى ـ، به اين نام ها ناميده شده است؛ چون هيچ چيزى از آنچه چشم ها مى بينند، بر او پوشيده نيست، از شى ء كوچك گرفته تا بزرگ و ريز يا درشت، و اگر ما او را به بينايى وصف مى كنيم، به معناى آن نيست كه مانند مخلوقات، با چشم مى بيند.

امام صادق عليه السلام:خداى عز و جل، هميشه پروردگار ما بوده. و بينايى، ذاتىِ او بوده است، آن گاه كه هنوز چيزى براى ديدن وجود نداشت. و چون اشيا را آفريد. ديدن به شى ء ديدنى تعلّق گرفت.

امام كاظم عليه السلام ـدر دعا ـ: منزّهى تو ـ اى خدا! ـ و ستايش، تو راست. تو. بينايى هستى كه [در صحّت آنچه مى بيند] شك نمى كند.

امام رضا عليه السلام:گفتيم: او (خداوند) بيناست؛ امّا نه با چشمى؛ چرا كه او ردّ پاى مورچه سياه بر روى تخته سنگ سياه، در شب تار را مى بيند، حركت مور در شب تاريك را مى بيند و زيان و سود و اثر جفتگيرى و بچّه ها و نسل آن را مى بيند [و مى داند]. اين جاست كه مى گوييم: او بيناست؛ امّا نه مانند بينا بودن آفريدگانش.

امام جواد عليه السلام:همچنين او (خداوند) را بينا ناميده ايم؛ چون هر آنچه از رنگ و جسم و جز آن كه با چشم ها ديده مى شود، بر او پوشيده نيست و او را بينا به معناى نگريستن با نگاه چشم، وصف نمى كنيم.