حدیث دربارهنيايش

کیمیای عشق، ص ۷۶، ح ۴۸

حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها

فاطمة عليهاالسلام ـ أيضا ـ:اللّهُمَّ. أسأَلُكَ النَّظَرَ إلى وَجهِكَ، وَالشَّوقَ إلى لِقائِكَ. ۱

فاطمه عليهاالسلام ـ در دعايش ـ:بارالها! نگريستن به رخسارت و شوق ديدارت را از تو درخواست مى كنم.

۱.بحار الأنوار: 94 / 225 / 1 نقلاً عن اختيار ابن الباقي.

کلیدواژه‌ها مسیولیتهای بسیجی مسیولیتهای فردی نیایش

احادیث دیگر این موضوع

۸

رسول خدا صلى الله عليه و آله:بارالها! من از تو خشنودى به قضايت، بركت مرگِ پس از زندگى، خوشى زندگى پس از مرگ، لذّت نگريستن به رخسارت، شوق ديدار و ديدنت بى تنگنايى زيانبار و يا فتنه اى گمراه كننده را خواستارم.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:بارالها! دوستى ات را محبوب ترين چيزها نزدم گردان. ترس از خودت را ترسبارترين چيزها برايم قرار ده و با شوق ديدارت، نيازهاى دنيا را از من ببُر و هر گاه چشمْ روشنى اهل دنيا را از دنيايشان قرار دادى، چشمم را با عبادتت روشن كن.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:داوود در دعاهاى خود مى گفت: «بارالها! من دوستى تو و دوستى آن كه دوستت دارد و كردارى كه مرا به دوستى ات مى رساند، از تو درخواست مى كنم. بارالها! دوستى ات را نزدم محبوب تر از خودم، خانواده ام و آب خُنكْ قرار ده».

رسول خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعايش ـ:بارالها! ما را به فرمانت مشغول، به وعده ات مطمئن، از آفريده ات نوميد، به خود مأنوس، از غير از خود ترسان، به قضايت خشنود، در بلايت شكيبا، بر نعمتت سپاسگزار، به يادت كامروا، به كتابت شادمان، با خودت در شبانه روزْ رازگو، براى مرگ، آماده، و به ديدارت مشتاق ساز.

امام سجّاد عليه السلام ـ در دعايش ـ:بارالها! من از هرچه با اراده تو مخالفت دارد و يا از محبّت تو به دور است، به سويت توبه مى كنم؛ از آنچه در دلم مى گذرد، نگاه هاى چشمم و گفته هاى زبانم.

امام سجّاد عليه السلام ـ در دعايش ـ:بارالها! مرا از كسانى قرار ده كه براى ديدنت جدّيت به خرج دادند و باز نماندند و راه به سوى تو را پيمودند و از آن، منحرف نشدند و براى رسيدن، به تو اعتماد كردند، تا آن كه رسيدند. پس دل هايشان را از محبّت خود سيراب ساختى و جان هايشان را به معرفت خويش، مأنوس كردى.

امام سجّاد عليه السلام ـ در دعايش ـ:بارالها!. ديده دل هايمان را از آنچه مخالف دوستى توست، كور گردان.

امام سجّاد عليه السلام ـ در دعايش ـ:بارالها!. مرا به كسالت در عبادتت، كورى از راهت و بيرون شدن از طريق محبّتت، مبتلا مكن.