حدیث دربارهحكمت روزه گرفتن

الكافي عن حمزة بن محمّد:كَتَبتُ إلى أبي مُحَمَّدٍ [العَسكَرِيِّ عليه السلام]: لِمَ فَرَضَ اللّهُ الصَّومَ؟ فَوَرَدَ الجَوابُ: «لِيَجِدَ الغَنِيُّ مَضَضَ الجَوعِ فَيَحِنَّ عَلى الفَقيرِ». ۱

الكافى ـ به نقل از حمزة بن محمّد ـ:به امام عسكرى عليه السلام نوشتم: چرا خداوند، روزه را واجب ساخته است؟ چنين جواب آمد: «تا ثروتمند، سختى گرسنگى را دريابد و بر نيازمند، دلسوزى كند».

۱.الكافي: 4 / 181 / 6، كتاب من لا يحضره الفقيه: 2 / 73 / 1768، الأمالي للصدوق: 97 / 75 وفيهما «مسّ الجوع فيَمُنّ على الفقير».

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی میهمانی خدا +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:خداوند، بندگان مؤمن خويش را با نمازها، زكات ها و تلاش براى روزه گرفتن در روزهاى واجب شده، نگهدارى كرده است تا اعضايشان آرامش يابد و چشمانشان خشوع پيدا كند و جان هايشان رام گردد و دل هايشان متواضع شود و غرور از آنان زدوده گردد، به سبب حكمت هايى كه در آنهاست، چون: خاكى شدن چهره هاى عزّتمند از روى تواضع، به زمين چسبيدن اعضاى شريف از روى فروتنى، و چسبيدن شكم ها به پشت ها از روى رام شدن.

امام على عليه السلام:خداوند، روزه را واجب فرمود، تا آزمونى براى اخلاص آفريدگان باشد.

حضرت فاطمه عليهاالسلام:روزه براى استوارسازى اخلاص، واجب شده است.

امام حسين عليه السلام ـ درباره حكمت روزه دارى ـ:تا ثروتمند، رنج گرسنگى را بچشد؛ پس بر بينوايان نيكى كند.

امام صادق عليه السلام ـ درباره حكمت روزه دارى ـ:خداوند متعال، روزه را واجب ساخته است تا ثروتمند و تهى دست، برابر شوند؛ چون [بدون روزه] ثروتمند، رنج گرسنگى را نمى چشيد تا به فقير ترحّم كند؛ زيرا ثروتمند هر گاه چيزى را بخواهد، بر آن تواناست. پس خداى متعال خواست تا ميان بندگانش برابرى پديد آورد و ثروتمند هم طعم گرسنگى و رنج را بچشد تا بر ناتوان، رقّت قلب يابد و بر گرسنه ترحّم نمايد.

امام رضا عليه السلام ـ از جمله آنچه در پاسخ سؤال هاى محمّد بن سنان نوشته است ـ:روزه دارى، براى شناخت رنج گرسنگى و تشنگى است و براى آن است كه هر روزه دارى فروتن، شكسته، پاداش يافته و داراى نيّت الهى و شكيبا باشد و اينها راهنماى او بر سختى هاى قيامت گردند، علاوه بر اين كه براى روزه دار، حالت فرو شكستن شهوات پديد مى آيد و او را در دنيا پند مى دهد و راهنمايى بر آخرت است، تا بداند كه فقيران و بينوايان در دنيا و آخرت، چه سختى هايى مى كِشند.

امام رضا عليه السلام ـ در مجموعه اى كه فضل بن شاذان از سخنان ايشان درباره حكمت واجبات، گرد آورده است ـ:پس اگر گفته شود: «چرا مأمور به روزه شدند؟»، گفته مى شود: تا رنج گرسنگى و تشنگى را بشناسند و نشانى بر نياز آخرت بيابند و تا روزه دار، خاشع، فروتن، شكسته، پاداش يافته، اميدوار به اجر الهى و عارف گردد و بر گرسنگى و تشنگى اى كه به او مى رسد، شكيبا شود تا شايسته پاداش گردد، به علاوه خوددارى از برآوردن خواسته هاى نفْس، و براى اين كه روزه، در دنيا مايه پند آنان شود و سبب تمرين آنان بر انجام دادن تكليف هاى خدا و راهنماى آنان در پاداش گردد و تا بدانند كه چه سختى هايى بر فقيران و بينوايان در دنيا مى گذرد؛ پس آنچه را خداوند براى فقيران در اموال آنان واجب ساخته، به آنان بپردازند.

امام رضا عليه السلام ـ درباره حكمت روزه ـ:خداوند، از آن رو بندگان را با انواع طاعت ها آزموده است كه نزد خداوند به درجاتى برسند، تا ارزش آنچه را خداوند از لذّت آب و گوارايى نان، روزىِ آنان ساخته است، دريابند و هر گاه در روزِ روزه دارى خود تشنه شوند، به ياد روز تشنگى بزرگ در قيامت بيفتند و اين، مايه رغبت بيشتر آنان در طاعت گردد.