آغاز سال
6 حدیث
الإمام عليّ عليه السلام:إنَّ أوَّلَ كُلِّ سَنَةٍ أوَّلُ يَومٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ. ۱
امام على عليه السلام:آغاز هر سال، نخستين روز از ماه رمضان است.
۱.الإقبال: 1 / 193 عن السكوني عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: 97 / 350.
عنه عليه السلام ـ مِن خُطبَةٍ لَهُ ـ:أتاكُم شَهرُ رَمَضانَ، وهُوَ سَيِّدُ الشُّهورِ، وأوَّلُ السَّنَةِ. ۱
امام على عليه السلام ـ در خطبه اى ـ:ماه رمضان، شما را فرا رسيده است؛ ماهى كه سَرورِ ماه هاست و آغاز سال است.
۱.الإرشاد: 1 / 14، إعلام الورى: 1 / 310، المناقب لابن شهرآشوب: 2 / 271، روضة الواعظين: 150 كلّها عن الأصبغ بن نباتة، بحار الأنوار: 41 / 315 / 40.
الإمام الصادق عليه السلام:شَهرُ رَمَضانَ رَأسُ السَّنَةِ. ۱
امام صادق عليه السلام:ماه رمضان، سَرِ سال است.
۱.الإقبال: 1 / 32 عن هشام بن سالم، بحار الأنوار: 58 / 376 / 7.
تهذيب الأحكام عن هشام بن سالم عن الإمام الصادق عليه السلام:إذا سَلِمَ شَهرُ رَمَضانَ سَلِمَتِ السَّنَةُ.
وقالَ: رَأسُ السَّنَةِ شَهرُ رَمَضانَ. ۱
تهذيب الأحكام ـ به نقل از هشام بن سالم، از امام صادق عليه السلام ـ:«هر گاه ماه رمضانْ سالم باشد، [همه]سالْ سالم است». و فرمود: «سَرِ سال، ماه رمضان است».
۱.تهذيب الأحكام: 4 / 333 / 1046، الإقبال: 1 / 31.
امام صادق عليه السلام ـ به نقل از عمرو شامى ـ: «همانا شمار ماه ها نزد خداوند، دوازده ماه است در كتاب خدا، روزى كه آسمان ها و زمين را آفريد» . آغاز اين ماه ها، ۳ ماه خداى متعال است و آن، ماه رمضان است.
۱.التوبة: 36.
۲.الكافي: 4 / 65 / 1، تهذيب الأحكام: 4 / 192 / 546، فضائل الأشهر الثلاثة: 87 / 66، الأمالي للصدوق: 118 / 105، الإقبال: 1 / 31، كتاب من لا يحضره الفقيه: 2 / 99 / 1843، بحار الأنوار: 58 / 376 / 9.
۳.در متن عربى، «غُرّة الشهور (آغاز ماه ها)» آمده است. «غُرّه» هر چيز، به معناى اوّل آن است، (كه در احاديث نيز آمده: ماه رمضان، آغاز سال است)، يا مراد از آن، برترين و كامل ترينِ ماه هاست، همچنان كه در النهاية آمده است: «غرّه هر چيز، آن است كه ارزشمندتر باشد». غرّه، به معناى سفيدى هم آمده است. پس احتمال آن نيز هست. بر اين اساس، تعبير يادشده، يعنى: ماهى كه با انوار معنوى، پُرفروغ است. البتّه معناى اوّل، درست تر است (بحار الأنوار: 58 / 376).
الكافي عن عليّ بن رِئابٍ عن الإمام الكاظم عليه السلام:«اُدعُ بِهذَا الدُّعاءِ في شَهرِ رَمَضانَ مُستَقبَِلَ دُخولِ السَّنَةِ» وذَكَرَ أ نَّهُ مَن دَعا بِهِ مُحتَسِبا مُخلِصا لَم تُصِبهُ في تِلكَ السَّنَةِ فِتنَةٌ ولا آفَةٌ يُضَرُّ بِها دينُهُ وبَدَنُهُ، ووَقاهُ اللّهُ ـ عَزَّ ذِكرُهُ ـ شَرَّ ما يَأتي بِهِ تِلكَ السَّنَةَ. [وذَكَرَ الدُّعاءَ]. ۱
الكافى ـ به نقل از على بن رئاب ـ:امام كاظم عليه السلام فرموده: «در ماه رمضان، در پيشواز ورود سال، اين دعا را بخوان» و فرموده است كه هر كس اين دعا ۲ را به خاطر خدا و خالصانه بخواند، در آن سال، فتنه و آفتى كه به دين و بدنش زيان برساند، به او نمى رسد و خداى متعال، او را از شرّ آنچه در آن سال پيش آيد، نگه مى دارد.