دنيادوستى

امام على عليه‏السلام: عامل تباهى خِرد، دوست داشتن دنياست.

امام على عليه‏السلام: دوست داشتن دنيا، خرد را تباه مى‏كند، دل را از شنيدن حكمت، دل‏سرد مى‏سازد و سبب عذابى دردناك مى‏شود.

امام على عليه‏السلام: زيبايى‏هاى دنيا، خردهاى ناتوان را تباه مى‏كند.

امام على عليه‏السلام: دنيا، مكان سقوط خردهاست.

امام على عليه‏السلام: از دنيا بگريزيد و دل‏هايتان را از آن باز داريد؛ زيرا دنيا، زندان مؤمن است. بهره او از آن كم است، خردش بدان معيوب مى‏گردد، و نگاهش در آن، ناتوان است.

امام على عليه‏السلام ـ در توصيف اهل دنيا ـ : چارپايانى‏اند به آخور بسته شده (/ناهوشيار)، و ديگرانى كه خرد خود را گُم كرده‏اند و در ناشناخته‏ها گام نهاده‏اند.

امام على عليه‏السلام ـ خطاب به يارانش ـ : اُف بر شما كه از نكوهشتان، به ستوه آمده‏ام! اين رواست كه شما به زندگى دنيا به جاى آخرت، خشنود باشيد و به زبونى به جاى عزّت، تَن دهيد؟! چون شما را به جهاد با دشمنتان فرا مى‏خوانم، چنان چشمانتان گِرد مى‏شود كه گويا دچار سَكَرات مرگ شده‏ايد و از غفلت، مست گرديده‏ايد. باب فهم سخنانم، بر شما بسته شده است. از اين رو، به سرگردانى دچاريد، و گويى خردهايتان چنان آفت زده است كه توان انديشيدن نداريد.

تنبيه الخواطر ـ به نقل از عبد اللّه‏ بن سلام ـ : خداوند در تورات مى‏فرمايد: «دل‏هايى كه بسته به دنيادوستى اند، خردشان از [شناخت]من، در حجاب است».

الاختصاص: خداوند به داوود عليه‏السلام فرمود: «اى داوود! از دل‏هاى وابسته به شهوات دنيايى برحذر باش كه خِردشان از [شناخت] من، در حجاب است».