حدیث دربارهدنيادوستى

عنه عليه‏السلام ـ لِأَصحابِهِ ـ : اُفٍّ لَكُم! لَقَد سَئِمتُ عِتابَكُم! أرَضيتُم بِالحَياةِ الدُّنيا مِنَ الآخِرَةِ عِوَضًا؟! وبِالذُّلِّ مِنَ العِزِّ خَلَفًا؟! إذا دَعَوتُكُم إلى جِهادِ عَدُوِّكُم دارَت أعيُنُكُم كَأَنَّكُم مِنَ المَوتِ في غَمرَةٍ، ومِنَ الذُّهولِ في سَكرَةٍ، يُرتَجُ عَلَيكُم حَواري فَتَعمَهونَ، وكَأَنَّ قُلوبَكُم مَألوسَةٌ فَأَنتُم لا تَعقِلونَ! ۱
امام على عليه‏السلام ـ خطاب به يارانش ـ : اُف بر شما كه از نكوهشتان، به ستوه آمده‏ام! اين رواست كه شما به زندگى دنيا به جاى آخرت، خشنود باشيد و به زبونى به جاى عزّت، تَن دهيد؟! چون شما را به جهاد با دشمنتان فرا مى‏خوانم، چنان چشمانتان گِرد مى‏شود كه گويا دچار سَكَرات مرگ شده‏ايد و از غفلت، مست گرديده‏ايد. باب فهم سخنانم، بر شما بسته شده است. از اين رو، به سرگردانى دچاريد، و گويى خردهايتان چنان آفت زده است كه توان انديشيدن نداريد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 34، بحار الأنوار: ج 77 ص 333 ح 22؛ مطالب السؤول: ص 59 نحوه وفيه «ويرخ عليكم جواري» بدل «يرتج عليكم حواري».

احادیث دیگر این موضوع

۸