فیلترها
نتایج جستجو برای «گذشت خداوند از وسوسه»: ۴ حدیث
فیلترها
فیلترها
کتاب
موضوع
معصوم
طول حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:تَجاوَزَ اللّهُ لاُمَّتي عَمّا حَدَّثَت بهِ أنفُسَها ما لَم تَنطِقْ بهِ أو تَعمَلْ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند از وسوسه ها و تشكيكات ذهنى امّت من تا زمانى كه آنها را به زبان يا به مرحله عمل نياورده باشند، گذشت كرده است.
۱.تنبيه الخواطر: 2/120.
عنه صلى الله عليه و آله:وُضِعَ عن اُمَّتي تِسعُ خِصالٍ: الخَطأُ، و النِّسيانُ، و ما لا يَعلَمونَ، و ما لا يُطيقونَ، و ما اضطُرُّوا إلَيهِ، و ما استُكرِهوا علَيهِ، و الطِّيَرَةُ، و الوَسوَسَةُ في التَّفكُّرِ في الخَلقِ، و الحَسَدُ ما لَم يَظهَرْ بِلسانٍ أو يَدٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مجازات نه چيز از امّت من برداشته شده است: خطا، فراموشى، آنچه ندانند، آنچه نتوانند، آنچه بدان مضطرّ شوند، آنچه به زور به آن وا داشته شوند، فال بد زدن، وسوسه در تفكر در آفرينش و رشك بردن در صورتى كه به زبان يا دست آشكار نشود.
۱.الكافي: 2/463/2.
عنه صلى الله عليه و آله:لِكُلِّ قَلبٍ وَسواسٌ، فإذا فَتَقَ الوَسواسُ حِجابَ القَلبِ نَطَقَ بهِ اللِّسانُ و اُخِذَ بهِ العَبدُ، و إذا لَم يَفتُقِ القَلبَ و لَم يَنطِقْ بهِ اللِّسانُ فلا حَرَجَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر دلى وسواس دارد. پس هرگاه اين وسواس پرده دل را بِدَرَد و به زبان آورده شود، بنده به سبب آن مؤاخذه گردد، اما اگر پرده دل را ندرد و زبان به آن گويا نشود، گناهى صورت نگرفته است.
۱.كنز العمّال: 1268.
بحار الأنوارعن فقهِ الرِّضا عليه السلام: أروي أنّهُ سُئلَ العالِمُ عليه السلام عَن حَديثِ النَّفسِ، فقالَ: مَن يُطيقُ ألاَّ تُحَدِّثَ نَفسُهُ؟!.
و نَروي [عن رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله] أنَّ اللّهَ تباركَ و تعالى عَفا لاُمَّتي عَن وَساوِسِ الصَّدرِ.
و نرَوي عنهُ [صلى الله عليه و آله] أنَّ اللّهَ تَجاَوَزَ لاُمَّتي عَمّا تُحَدِّثُ بهِ أنفُسُها إلاّ ما كانَ يُعقَدُ علَيهِ. ۱
بحار الأنوارـ به نقل از فقه الرضا عليه السلام ـ: روايت مى كنم كه از امام كاظم عليه السلام درباره حديث نفْس (افكار و انديشه هايى كه در ذهن انسان مى گذرد) سؤال شد. فرمود: كيست كه نفْس او دچار افكار و انديشه نشود؟!.
و [از رسول خدا صلى الله عليه و آله] روايت مى كنيم كه: خداوند تبارك و تعالى از وسوسه هاى سينه امّت من گذشته است.
و [از همان حضرت] روايت مى كنيم كه: خداوند از حديث نفْس هاى امّت من مى گذرد، مگر آنچه به صورت اعتقاد در آيد.
۱.بحار الأنوار: 72/127/13.