نتایج جستجو برای «کمال خوبی»: ۸ حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:استِتمامُ المَعروفِ أفضَلُ مِنِ ابتِدائهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به سرانجام رساندن خوبى، برتر از آغاز كردن آن است.
۱.الأمالي للطوسي: 596/1235، كنز العمّال: 16256.
کلیدواژه‌ها خوبی کردنکمال خوبی
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:جَمالُ المَعروفِ إتمامُهُ. ۱
امام على عليه السلام:زيبايى احسان، به كامل كردن آن است.
۱.غرر الحكم: 4752.
کلیدواژه‌ها خوبی کردنکمال خوبی
عنه عليه السلام:إكمالُ المَعروفِ أحسَـنُ مِنِ ابتِدائهِ. ۱
امام على عليه السلام:به كمال رساندن خوبى، نيكوتر از آغاز كردن آن است.
۱.غرر الحكم: 1899.
کلیدواژه‌ها خوبی کردنکمال خوبی
عنه عليه السلام:الصَّنيعَةُ إذا لَم تُرَبَّ أخلَقَت، كالثَّوبِ البالي، و الأبنِيَةِ المُتَداعِيَةِ. ۱
امام على عليه السلام:احسان و نيكى هرگاه پرورانده نشود (به كمال نرسد)؛ مانند جامه كهنه و ساختمانهاى درهم شكسته، كهنه و فرسوده مى شود.
۱.غرر الحكم: 2189.
کلیدواژه‌ها خوبی کردنکمال خوبی
عنه عليه السلام:مَن لَم يُرَبِّ مَعروفَهُ فقَد ضَيَّعَهُ. ۱
امام على عليه السلام:هر كه خوبى و احسان خود را نپروراند، آن را تباه كرده است.
۱.غرر الحكم: 9115.
کلیدواژه‌ها خوبی کردنکمال خوبی
عنه عليه السلام:مَن لَم يُرَبِّ مَعروفَهُ فكأنَّهُ لَم يَصنَعْهُ. ۱
امام على عليه السلام:هر كه خوبى و احسان خود را نپروراند، گويى خوبى نكرده است.
۱.غرر الحكم: 9146.
کلیدواژه‌ها خوبی کردنکمال خوبی
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:لا يَستَقيمُ قَضاءُ الحَوائجِ إلاّ بِثَلاثٍ: بِاستِصغارِها لِتَعظُمَ، و بِاستِكتامِها لِتَظهَرَ، و بِتَعجيلِها لِتَهنُؤَ. ۱
امام على عليه السلام:بر آوردن نيازها [ى مردم] به مرتبه كمال نرسد، مگر با رعايت سه چيز: خُرد شمردن آنها، تا اين كه بزرگ جلوه كنند، پوشاندن و به رخ نكشيدن آنها، تا اين كه خود آشكار شوند و تعجيل در انجام آنها، تا اين كه گوارا و دلنشين گردند.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 101.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:رأيتُ المَعـروفَ لا يَصلُحُ إلاّ بِثَلاثِ خِصالٍ: تَصغيرِهِ، و تَستيرِهِ، و تَعجيلِهِ؛ فإنَّكَ إذا صَغَّرتَهُ عَظَّمتَهُ عِندَ مَن تَصنَعُهُ إلَيهِ، و إذا سَتَرتَهُ تَمَّمتَهُ، و إذا عَجَّلتَهُ هَنَّأتَهُ، و إن كانَ غَيرَ ذلكَ سَخَّفتَهُ و نَكَّدتَهُ. ۱
امام صادق عليه السلام:ديدم كه احسان جز با سه كار سامان نمى پذيرد: كوچك شمردن آن، پوشاندن آن و شتاب كردن در انجام آن؛ زيرا هر گاه آن را كوچك شمارى، در نظر كسى كه بدو احسان كرده اى بزرگش ساخته اى و هر گاه آن را بپوشانى [و به رخ نكشى]، به كمالش رسانده اى و هر گاه در انجامش شتاب ورزى، گوارايش كرده اى، در غير اين صورت، احسان و نيكى خود را بى ارزش و ناگوار ساخته اى.
۱.الكافي: 4/30/1.