امام باقر عليه السلام:هرگاه مسلمانى براى ديدار مسلمانى ديگر يا حاجت خواهى از او به منزل وى رود و اجازه ورود بخواهد و او بيرون نيايد، تا زمانى كه همديگر را ديدار كنند، پيوسته در لعنت خداوند عز و جل باشد.

امام صادق عليه السلام:كسى كه برادر مؤمنش، در هنگام تنگدستى، نياز خود را به او بگويد و او بتواند ـ خودش يا ازطريق كسى ديگر ـ حاجتش را روا سازد و نكند، خداوند در روز قيامت وى را، در حالى كه دستش به گردنش بسته شده است، محشور فرمايد و تا فارغ شدن از حساب بندگان خود، همچنان او را نگه دارد.

امام صادق عليه السلام:هرگاه يكى از برادران ما دست حاجت به سوى يكى از شيعيان ما دراز كند و او بتواند كمكش كند و دريغ ورزد، خداوند عز و جل او را به برآوردن نيازهاى يكى از دشمنان ما مبتلا مى كند و به سبب آن او را در روز قيامت عذاب مى كند.

امام صادق عليه السلام:هر مؤمنى كه برادر مؤمن نيازمند خود را از مال خويش محروم كند، به خدا قسم كه طعم خوراك بهشت را نچشد و از شراب ناب سر به مهر [بهشت]ننوشد.