امام على عليه السلامـ دعاى آن حضرت در روز جمعه، كه دعاى با عظمتى است ـ: سپاسْ خدايى را كه از چيزى به وجود نيامده، و آنچه را هست، از چيزى به وجود نياورده است. پيدايش چيزها را بر ازليّت خود گواه گرفته، و به ناتوانى اى كه در چيزها افكنده، بر قدرتش و به ضرورت فناپذيرى آنها، بر جاودانه بودن خويش [گواه گرفته است]. هيچ جايى از او تهى نيست تا به مكاندارى شناخته شود، و شبحِ نمونه اى ندارد تا به چگونگى توصيف شود، و از چيزى غايب نيست تا دانسته شود. در ويژگى با همه آنچه آفريده، فرق دارد، و با تحوّلى كه در ذات ها ايجاد كرده، غير قابل درك گشته است، و با شكوه و بزرگى، از دايره هر نوع تغيير حالت، برون است. بر كارآمدى تيزْ دركان، باز آفرينى ذهنى او، و بر ژرف نگرى تيزهوشان، تبيين چگونگى او محال است، و