پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به سؤال از اين آيه: «اى مؤمنان هر كس از شما از دينش (اسلام) برگردد، [بداند كه] خداوند به زودى گروهى را خواهد آورد كه آنان را دوست دارد و آنان نيز او را دوست دارند.» ـ: در حالى كه به شانه سلمان مى زد، فرمود: «[آنان] اين مرد و هموطنان اويند». سپس فرمود: «اگر دين به ثريّا آويخته باشد، هرآينه، مردانى از ايرانيان به آن دست يابند».

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «خداوند، خداوند به زودى گروهى را خواهد آورد كه آنان را دوست دارد و آنان نيز او را دوست دارند.» ـ:مقصود، آزاد شدگان [ايرانى] است.

تفسير القمي:ـ در تفسير سخن خداوند متعال: «اى مؤمنان! هر كس از شما از دينش (اسلام) برگردد، [بداند كه] خداوند به زودى گروهى را خواهد آورد كه آنان را دوست دارد و آنان نيز او را دوست دارند. [اينان] با مؤمنان، مهربان و فروتن اند و با كافران، سختگيرند، در راه خدا جهاد مى كنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمى هراسند» ـ: [اين آيه]درباره قائم (عج) و يارانش است كه در راه خدا جهاد مى كنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمى هراسند.

مجمع البيانـ درباره سخن خداى تعالى: «اگر [خدا] بخواهد، همه شما را از ميان مى بَرد» ـ: يعنى اگر خدا بخواهد، شما را هلاك مى كند، اى مردم، و نابودتان مى گرداند. به قولى در اين آيه، كلمه اى محذوف در تقدير است؛ يعنى: اگر بخواهد شما را ببرد، مى برد، اى مردم، و عدّه اى ديگر را مى آورد؛ يعنى مردم ديگرى غير از شما را مى آورد كه پيامبرش را يارى مى رسانند. روايت شده است كه وقتى اين آيه نازل شد، پيامبر صلى الله عليه و آلهدستش را به پشت سلمان زد و فرمود: «آنان، هموطنان اين مرد هستند، يعنى ايرانيان».

امام صادق عليه السلام ـ به يعقوب بن قيس ـ:اى پسر قيس! «واگر روى برتابيد، [خدا]جاى شما را به مردمى غير از شما خواهد داد كه مانند شما نخواهند بود» ، مقصودش فرزندانِ آزاد شدگان [ايرانى]است.

سنن الترمذي ـ به نقل از ابو هريره ـ:گروهى از ياران پيامبر خدا گفتند: اين قومى كه خداوند فرموده در صورت روى گرداندن ما، به جايمان خواهند آمد و چون ما نخواهند بود، كيان اند؟ راوى مى گويد: سلمان در كنار پيامبر صلى الله عليه و آله بود. ايشان بر پاى او زد و فرمود: «اين و قومش. سوگند به آن كه جانم به دست اوست، اگر ايمان از ستاره ثريّا هم آويخته بود، مردانى از فارس به آن دست مى يافتند».

امام باقر عليه السلام:روزى پيامبر خدا در حالى كه گروهى از ياران در نزدش بودند، دوبار فرمود: «خدايا! مرا به ديدار برادرانم برسان». فردى از يارانش گفت: اى پيامبر خدا! آيا ما برادرانت نيستيم؟ فرمود: «خير. شما ياران منيد و برادران من، مردمانى اند در آخرالزمان كه مرا نديده اند؛ امّا ايمان آورده اند. براى هر كدامشان پايدارى در دين، از با دست خُرد كردن خار مغيلان در شب تيره، سخت تر است يا همچون كسى است كه اخگر شوره گز را در كف نگه دارد. اينان، چراغهاى تابان در دل تاريكى اند. خداوند، آنان را از هر فتنه غبارآلود و شبگون، نجات مى بخشد».

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا فرمود: «پس از شما مردمى خواهند آمد كه مردى از آنان، پاداش پنجاه نفر از شما را دارد». گفتند: اى پيامبر خدا! ما در بدر و اُحد و حنين با شما بوديم و قرآن در ميان ما نازل شد! فرمود: «اگر آنچه بر سر ايشان مى آيد، به سر شما بيايد، مانند آنان صبر و شكيبايى نمى كنيد».