پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به برادرم عُزَير عليه السلام، وحى فرمود: «اى عُزَير! اگر گرفتارى و مصيبتى به تو رسيد، از من نزد خَلقم شكايت مكن؛ زيرا از تو نيز مصايب بسيارى به من رسيده و من از تو نزد فرشتگانم شكايت نكرده ام. اى عُزَير! به اندازه تحمّلت در برابر عذاب من، مرا نافرمانى كن و نيازهايت را به اندازه عملت از من بخواه و از مكر من، آسوده خاطر مباش، تا به بهشت من در آيى». عُزَير بر خود لرزيد و گريست. خداوند به او وحى فرمود: «اى عُزَير! گريه مكن؛ زيرا اگر از روى نادانى ات مرا نافرمانى كردى، من با بردبارى خود، تو را مى بخشم؛ چرا كه من بردبارم و در كيفر بندگانم، شتاب نمى ورزم و من، مهربان ترينِ مهربانانم».