فیلترها
نتایج جستجو برای «ویژگی های روزی»: ۱۸ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ عز و جل كَتَبَ عَلى كُلِّ نَفسٍ رِزقَها ومُصيبَتَها وأجَلَها. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند عز و جل براى هر كس، روزى و مصيبت و مرگش را بر نوشته است.
۱.الجعفريّات: ص 251.
عنه صلى الله عليه و آله:إذا سَأَلتَ فَاسأَلِ اللّهَ، وإذَا استَعَنتَ فَاستَعِن بِاللّهِ عز و جل؛ فَقَد مَضَى القَلَمُ بِما هُوَ كائِنٌ [إلى يَومِ القِيامَةِ]؛ فَلَو جَهَدَ النّاسُ أن يَنفَعوكَ بِأَمرٍ لَم يَكتُبهُ اللّهُ لَكَ لَم يَقدِروا عَلَيهِ، ولَو جَهَدوا أن يَضُرّوكَ بِأَمرٍ لَم يَكتُبهُ اللّهُ عَلَيكَ لَم يَقدِروا عَلَيهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه چيزى مى خواهى، از خدا بخواه؛ و هر گاه يارى اى مى جويى، از او بجوى. همانا قلم تقدير خداوند، همه چيز را تا روز قيامت، رقم زده است. پس اگر همه مردم بكوشند تا تو را به بهره اى برسانند كه خدا برايت ننوشته است، نمى توانند كه چنين كنند؛ و اگر بكوشند تا به تو زيانى رسانند كه خدا برايت ننوشته است، نمى توانند.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 4 ص 413 ح 5900.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ قَسَّمَ الأَرزاقَ بَينَ خَلقِهِ حَلالاً ولَم يُقَسِّمها حَراما؛ فَمَنِ اتَّقَى اللّهَ عز و جلوصَبَرَ أتاهُ اللّهُ بِرِزقِهِ مِن حِلِّهِ، ومَن هَتَكَ حِجابَ السِّترِ وعَجَّلَ فَأَخَذَهُ مِن غَيرِ حِلِّهِ، قُصَّ بِهِ مِن رِزقِهِ الحَلالِ، وحوسِبَ عَلَيهِ يَومَ القِيامَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند ـ تبارك و تعالى ـ روزى ها را ميان آفريدگانش به حلال تقسيم فرموده است و نه به حرام. پس هر كس كه پروا از خدا را پيشه كند و شكيبا باشد، خدا از روزىِ حلالش به وى عطا مى فرمايد، و آن كس كه پرده پوشيدهْ بر دَرَد و شتاب ورزد، خدا وى را به غير حلالش گرفتار مى سازد، روزى حلالش از او بُريده مى شود و روز قيامت به همان محاسبه مى گردد.
۱.الكافي: ج 5 ص 80 ح 1.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ سارقى جز از آنچه به حساب روزى اش نوشته شده، دزدى نمى كند. ۳
۱.المراد هو أنّ انتهاج الطرق المحرّمة في استحصال الأموال؛ من قبيل السرقة، لا يمكن أن يزيد في الرزق، بل إنّ كلّ إنسان يحصل على المقدار المقدَّر له من الرزق. ومن الطبيعيّ فإنّ الحصول على المال عن طريق السرقة يعني حصول الإنسان على مالٍ ـ مقدّر له ـ عن طريق الحرام بدلاً من الحصول عليه عن طريق الحلال.
۲.دعائم الإسلام: ج 1 ص 241.
۳.مقصود اين حديث آن است كه تلاش نامشروعى همچون سرقت نمى تواند روزى كسى را بيفزايد و سارق در هر صورت تنها به قدر روزى مقدر خود بهره برده است البته تنها با ارتكاب به سرقت به جاى روزى حلال خود را گرفتار مال حرام كرده است.
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ لِأبي ذَرّ ـ: يا أبا ذَرٍّ، لا يُسبَقُ بَطيءٌ بِحَظِّهِ، ولا يُدرِكُ حَريصٌ ما لَم يُقَدَّر لَهُ. ومَن اُعطِيَ خَيرا فَاللّهُ عز و جل أعطاهُ، ومَن وُقِيَ شَرّا فَإِنَّ اللّهَ وَقاهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابو ذر! آن كه [در طلب روزى،]كندى مى كند، از روزىِ معيّن خود، باز نمى ماند و آن كه حرص مى ورزد، به آنچه برايش مقدّر نشده، دست نمى يابد. هر كه خيرى بيابد، خدا به او عطا فرموده و هر كس از شرّى باز داشته شود، خداوند، او را باز داشته است.
۱.الأمالي للطوسي: ص 527 ح 1162.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ بابَ الرِّزقِ مَفتوحٌ مِن لَدُنِ العَرشِ إلى قَرارِ بَطنِ الأَرضِ، يَرزُقُ اللّهُ كُلَّ عَبدٍ عَلى قَدرِ هِمَّتِهِ ونِهمَتِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا درِ روزى از پيشگاه عرش تا هموارْگاهِ درون زمين، گشوده شده است. خداوند به هر بنده اى به قدر همّت و نيازش روزى مى بخشد.
۱.حلية الأولياء: ج 10 ص 73.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:لَيسَ أحَدٌ مِنكُم بِأَكسَبَ مِن أحَدٍ؛ قَد كَتَبَ اللّهُ المُصيبَةَ وَالأَجَلَ، وقَسَمَ المَعيشَةَ وَالعَمَلَ، فَالنّاسُ يَجرونَ فيها إلى مُنتَهىً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما بيش از ديگرى كسب نمى تواند بكند. همانا خداوند، مصيبت و مرگ را بر نوشته و مايه گذران زندگى و كار را تقسيم فرموده است. پس مردم در اين ميان به سوى پايانگاه در حركت اند.
۱.. حلية الأولياء: ج 6 ص 116 عن ابن مسعود.
عنه صلى الله عليه و آله:يَابنَ آدَمَ، لَستَ بِبالِغٍ أمَلَكَ، ولا بِدافِعٍ أجَلَكَ، ولا بِمَدفوعٍ عَن رِزقِكَ؛ فَبِماذا تُشقي نَفسَكَ يا شَقِيُّ يا شَقِيُّ يا شَقِيُّ؟! ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى فرزند آدم! چنان نيستى كه به آرزوى خويش برسى و مرگ خود را دور كنى و از روزى ات باز داشته شوى. پس ـ اى بينوا، اى بينوا، اى بينوا ـ چرا خود را به سختى مى افكنى؟
۱.. تنبيه الخواطر: ج 2 ص 113.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ عز و جل كَتَبَ عَلى كُلِّ نَفسٍ رِزقَها ومُصيبَتَها وأجَلَها. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند عز و جل براى هر كس، روزى و مصيبت و مرگش را بر نوشته است.
۱.. الجعفريّات: ص 251 عن الإمام الكاظم عن آبائه عليهم السلام.
عنه صلى الله عليه و آله:إذا سَأَلتَ فَاسأَلِ اللّهَ، وإذَا استَعَنتَ فَاستَعِن بِاللّهِ عز و جل؛ فَقَد مَضَى القَلَمُ بِما هُوَ كائِنٌ [إلى يَومِ القِيامَةِ]؛ فَلَو جَهَدَ النّاسُ أن يَنفَعوكَ بِأَمرٍ لَم يَكتُبهُ اللّهُ لَكَ لَم يَقدِروا عَلَيهِ، ولَو جَهَدوا أن يَضُرّوكَ بِأَمرٍ لَم يَكتُبهُ اللّهُ عَلَيكَ لَم يَقدِروا عَلَيهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه چيزى مى خواهى، از خدا بخواه؛ و هر گاه يارى اى مى جويى، از او بجوى. همانا قلم تقدير خداوند، همه چيز را تا روز قيامت، رقم زده است. پس اگر همه مردم بكوشند تا تو را به بهره اى برسانند كه خدا برايت ننوشته است، نمى توانند كه چنين كنند؛ و اگر بكوشند تا به تو زيانى رسانند كه خدا برايت ننوشته است، نمى توانند.
۱.. كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 4 ص 413 ح 5900 عن الفضل بن العبّاس، بحارالأنوار: ج 70 ص 183 ح 52؛ سنن الترمذي: ج 4 ص 667 ح 2516 عن ابن عبّاس نحوه.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ الخَلائِقَ لَوِ اجتَمَعوا عَلى أن يُعطوكَ شَيئا لَم يُرِدِ اللّهُ أن يُعطِيَكَهُ لَم يَقدِروا عَلى ذلِكَ، أو أن يَصرِفوا عَنكَ شَيئا أرادَ اللّهُ أن يُعطِيَكَهُ لَم يَقدِروا عَلى ذلِكَ، وأن قَد جَفَّ القَلَمُ بِما هُوَ كائِنٌ إلى يَومِ القِيامَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر همه آفريدگان گرد آيند تا به تو چيزى بدهند كه خداوند نخواسته آن را به تو عطا فرمايد، نمى توانند كه چنين كنند، و نيز اگر بخواهند تو را از چيزى باز دارند كه خدا خواسته آن را به تو عطا فرمايد، نمى توانند. همانا قلم تقدير خداوند، هر چيزى را كه تا روز قيامت پديد مى آيد، نوشته است.
۱.. المنتخب من مسند عبد بن حميد: ص 214 ح 636 عن ابن عبّاس.
عنه صلى الله عليه و آلهـ فِي احتِجاجِهِ عَلى عَبدِ اللّهِ بنِ أبي اُمَيَّةَ ـ: الحُكمُ للّهِِ، يَقسِمُ كَيفَ يَشاءُ ويَفعَلُ كَما يَشاءُ، وهُوَ حَكيمٌ في أفعالِهِ، مَحمودٌ في أعمالِهِ، وذلِكَ قَولُهُ تَعالى: «وَقَالُواْ لَوْلَا نُزِّلَ هَـذَا الْقُرْءَانُ عَلَى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ» ۱ قالَ اللّهُ تَعالى ـ: «أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ» ـ يا مُحَمَّدُ؟ ـ «نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُم مَّعِيشَتَهُمْ فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا» فَأَحوَجنا بَعضا إلى بَعضٍ: أحوَجَ هذَا الرَّجَلَ إلى مالِ ذلِكَ، وأحوَجَ ذلِكَ إلى سِلعَةِ هذا أو إلى خِدمَتِهِ، فَتَرى أجَلَّ المُلوكِ وأغنَى الأَغنِياءِ مُحتاجا إلى أفقَرِ الفُقَراءِ في ضَربٍ مِنَ الضُّروبِ: إمّا سِلعَةٌ مَعَهُ لَيسَت
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در مناظره ايشان با عبد اللّه بن ابى اميّه ـ: حكمرانى از آنِ خداست. آن گونه كه بخواهد، قسمت مى نمايد و هر گونه بخواهد، عمل مى كند؛ در كارهايش حكمت مى ورزد و در اعمالش ستوده است. اين است سخن خداى متعال: «و گفتند: چرا اين قرآن بر مردى بزرگ از اين دو شهر (مكّه و طائف) فرو فرستاده نشده است؟» و پاسخ خداوند، چنين است: «آيا آنان، رحمت پروردگار تو را تقسيم مى كنند؟» . اى محمّد! «ماييم كه ميان آنان مايه گذرانشان را در زندگانى دنيا تقسيم كرده ايم» .
پس خداوند برخى از ما را به برخى ديگر، نيازمند نموده است: اين را به دارايى آن؛ و آن را به كالا يا خدمت اين. پس مى نگرى كه بزرگ ترين پادشاه يا برترين توانگر، گاه به درويش ترين فقير به گونه اى محتاج مى گردد: يا كالايى
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ قَسَّمَ الأَرزاقَ بَينَ خَلقِهِ حَلالاً ولَم يُقَسِّمها حَراما؛ فَمَنِ اتَّقَى اللّهَ عز و جل وصَبَرَ أتاهُ اللّهُ بِرِزقِهِ مِن حِلِّهِ، ومَن هَتَكَ حِجابَ السِّترِ وعَجَّلَ فَأَخَذَهُ مِن غَيرِ حِلِّهِ، قُصَّ بِهِ مِن رِزقِهِ الحَلالِ، وحوسِبَ عَلَيهِ يَومَ القِيامَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند ـ تبارك و تعالى ـ روزى ها را ميان آفريدگانش به حلال تقسيم فرموده است و نه به حرام. پس هر كس كه پروا از خدا را پيشه كند و شكيبا باشد، خدا از روزىِ حلالش به وى عطا مى فرمايد، و آن كس كه پرده پوشيدهْ بر دَرَد و شتاب ورزد، خدا وى را به غير حلالش گرفتار مى سازد، روزى حلالش از او بُريده مى شود و روز قيامت به همان محاسبه مى گردد.
۱.. الكافي: ج 5 ص 80 ح 1 عن أبي حمزة الثمالي عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 70 ص 97 ح 3 وج 103 ص 35 ح 68.
عنه صلى الله عليه و آله:لا سَرَقَ سارِقٌ شَيئا إلّا حُسِبَ مِن رِزقِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ سارقى جز از آنچه به حساب روزى اش نوشته شده، دزدى نمى كند.
۱.. دعائم الإسلام: ج 1 ص 241 عن الإمام عليّ عليه السلام.
تفسير العيّاشي عن إسماعيل بن كثير رفعه إلى النبيّ صلى الله عليه و آله:لَمّا نَزَلَت هذِهِ الآيَةُ: «وَسْألُواْ اللَّهَ مِن فَضْلِهِ» ۱ قالَ: فَقالَ أصحابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله: ما هذَا الفَضلُ؟ أيُّكُم يَسأَلُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَن ذلِكَ؟ قالَ: فَقالَ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ عليه السلام: أنَا أسأَلُهُ عَنهُ، فَسَأَلَهُ عَن ذلِكَ الفَضلِ ما هُوَ؟ فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: إنَّ اللّهَ خَلَقَ خَلقَهُ وقَسَّمَ لَهُم أرزاقَهُم مِن حِلِّها، وعَرَضَ لَهُم بِالحَرامِ، فَمَنِ انتَهَكَ حَراما نُقِصَ لَهُ مِنَ الحَلالِ بِقَدرِ مَا انتَهَكَ مِنَ الحَرامِ، وحوسِبَ بِهِ. ۲
تفسير العيّاشىـ به نقل از اسماعيل بن كثير، در روايتى كه سند آن را به پيامبر صلى الله عليه و آله رسانده است ـ: چون اين آيه نازل شد: «و خداى را از فضلش بجوييد» ، ياران پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: اين فضل چيست؟ چه كس از شما اين را از وى مى پرسد؟
على بن ابى طالب عليه السلام فرمود: من از وى مى پرسم. و از ايشان پرسيد: اين فضل چيست؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «هر آينه خداوند، آفريدگانش را آفريد و روزى هاى حلال را ميان ايشان تقسيم فرمود و روزى حرام را در معرض ديدشان نهاد. هر كس به حرام روى آورد، به همان اندازه كه مرتكب حرام شده، از حلالش كاسته و به پايش نوشته مى شود».
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ لِأبي ذَرّ ـ: يا أبا ذَرٍّ، لا يُسبَقُ بَطيءٌ بِحَظِّهِ، ولا يُدرِكُ حَريصٌ ما لَم يُقَدَّر لَهُ. ومَن اُعطِيَ خَيرا فَاللّهُ عز و جل أعطاهُ، ومَن وُقِيَ شَرّا فَإِنَّ اللّهَ وَقاهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابو ذر! آن كه [در طلب روزى،] كندى مى كند، از روزىِ معيّن خود، باز نمى ماند و آن كه حرص مى ورزد، به آنچه برايش مقدّر نشده، دست نمى يابد. هر كه خيرى بيابد، خدا به او عطا فرموده و هر كس از شرّى باز داشته شود، خداوند، او را باز داشته است.
۱.. الأمالي للطوسي: ص 527 ح 1162 عن أبي ذرّ، بحار الأنوار: ج 77 ص 76 ح 3 وج 78 ص 373 ح 19.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ رِزقَ اللّهِ لا يَسوقُهُ إلَيكَ حِرصُ حَريصٍ، ولا يَرُدُّهُ عَنكَ كَراهِيَةُ كارِهٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا روزى خدا را، نه حرص ورزيدنِ آزمندى به سويت جلب مى كند و نه بى ميلى جستنِ كراهت ورزنده اى از تو باز مى دارد.
۱.. المعجم الكبير: ج 10 ص 216 ح 10514 عن ابن مسعود؛ الكافي: ج 2 ص 57 ح 2 عن عبد اللّه بن سنان، بحارالأنوار: ج 70 ص 143 ح 7.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ بابَ الرِّزقِ مَفتوحٌ مِن لَدُنِ العَرشِ إلى قَرارِ بَطنِ الأَرضِ، يَرزُقُ اللّهُ كُلَّ عَبدٍ عَلى قَدرِ هِمَّتِهِ ونِهمَتِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا درِ روزى از پيشگاه عرش تا هموارْگاهِ درون زمين، گشوده شده است. خداوند به هر بنده اى به قدر همّت و نيازش روزى مى بخشد.
۱.. حلية الأولياء: ج 10 ص 73 عن الزبير.