امام باقر عليه السلام:از نجواهاى خداوند متعال با موسى عليه السلام در كوه طور اين بود كه: اى موسى! به قوم خود برسان كه تقرّب جويان، با چيزى مانند گريستن از ترس من، به من نزديك نشدند و متعبدان به چيزى مانند پرهيز از حرامهاى من مرا عبادت نكردند و زينت گران، به چيزى مانند بى اعتنايى به چيزهايى از دنيا كه بدان نياز ندارند، خويشتن را نياراستند. موسى عرض كرد: اى گراميترين گراميان! چه چيز آنان را در اين راه، استوار گرداند؟ فرمود: اى موسى! امّا آنان كه با گريستن از ترس من جوياى تقرّب به من هستند، در ملأ اعلايند و هيچ كس در اين [مرتبه] با آنان شريك نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! هر گاه بندگان با نيكى كردن، به آفريدگار خويش نزديك شوند، تو با خردورزى به او نزديك شو تا از آنان پيشى گيرى.

امام على عليه السلام:مقرّب شدن بنده به خداوندسبحان، با خالص كردن نيّت او [شدنى]است.

امام على عليه السلام:بر شما باد اخلاص راستين و يقين نيكو؛ زيرا كه اين دو برترين عبادت مقرّبان است.