فیلترها
نتایج جستجو برای «هنگام نشستن بر مرکب»: ۴ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن قالَ إذا رَكِبَ الدّابَّةَ: بِاسمِ اللّهِ لا حَولَ ولا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى هَدَانَا لِهَـذَاوَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِىَ لَوْلآَ أَنْ هَدَانَا اللَّهُ لَقَدْ جَآءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ وَنُودُواْ أَن تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ» ۱ و «سُبْحَـنَ الَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَـذَا وَ مَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ» ۲؛ حُفِظَت لَهُ نَفسُهُ ودابَّتُهُ حَتّى يَنزِلَ. ۳
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس هنگام سوار شدن بر مركب، بگويد: «به نام خدا. هيچ توش و توانى نيست، مگر به مدد خدا. «خدا را سپاس كه ما را به اين [مسير]، ره نمون شد، و اگر خدا ما را راه نمايى نمى كرد، ما خود، هدايت نمى يافتيم. در حقيقت، فرستادگانِ پروردگار ما حق را آوردند. و به آنان ندا داده مى شود كه اين، همان بهشتى است كه آن را به [پاداشِ] آنچه انجام مى داديد، ميراث يافته ايد» و «منزّه است خدايى كه اين را رامِ ما ساخت و ما بر آن، توانا نبوديم» »، خودش و چارپايش، تا زمانى كه پياده شود، محفوظ خواهند بود.
۱.الأعراف: 43.
۲.الزخرف: 13. ومقرنين: أي مطيقين، من أقرن له: إذا أطاقه (مجمع البحرين: ج 3 ص 1472 «قرن»).
۳.الكافي: ج 6 ص 540 ح 17، تهذيب الأحكام: ج 6 ص 165 ح 309، ثواب الأعمال: ص 228 ح 1، المحاسن: ج 2 ص 470 ح 2631 كلّها عن إبراهيم بن عبد الحميد عن الإمام الكاظم عليه السلام، بحار الأنوار: ج 76 ص 296 ح 25.
الأمالي للطوسي عن عليّ بن ربيعة الأسدي:رَكِبَ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ عليه السلام، فَلَمّا وَضَعَ رِجلَهُ فِي الرِّكابِ قالَ: «بِاسمِ اللّهِ»، فَلَمَّا استَوَى عَلَى الدّابَّةِ قالَ: «الحَمدُ للّهِِ الَّذي أكرَمَنا وحَمَلَنا فِي البَرِّ وَالبَحرِ، ورَزَقَنا مِنَ الطَّيِّباتِ، وفَضَّلَنا عَلى كَثيرٍ مِمَّن خَلَقَ تَفضيلاً، «سُبْحَـنَ الَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَـذَا وَ مَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ» ». ۱
الأمالى، طوسىـ به نقل از على بن ربيعه اسدى ـ: امام على عليه السلام بر مركب نشست. چون پايش را در ركاب نهاد، گفت: «به نام خدا» و چون روى مركب قرار گرفت، گفت: «سپاس، خداى را كه گرامى مان بداشت و در خشكى و آب، ما را حمل كرد و از خوراكى هاى پاكيزه روزى مان داد و ما را بر بسيارى از آفريدگانش بسى برترى داد. «منزّه است خدايى كه اين [مَركَب] را رام ما ساخت و ما بر آن توانا نبوديم» ».
۱.الأمالي للطوسي: ص 515 ح 1126، بحار الأنوار: ج 76 ص 295 ح 23.
الأمان عن صفوان الجمّال:إنَّهُ [أيِ الصّادِقَ] عليه السلام لَمّا رَكِبَ الجَمَلَ قالَ: بِاسمِ اللّهِ، ولا حَولَ ولا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ، «سُبْحَـنَ الَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَـذَا وَ مَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ * وَ إِنَّـا إِلَى رَبِّنَالَمُنقَلِبُونَ» . ۱
الأمانـ به نقل از صفوان جمّال ـ: هنگامى كه امام صادق عليه السلام بر شتر نشست، گفت: «به نام خدا. هيچ توش و توانى نيست، جز به مدد خدا. «منزّه است خدايى كه اين را رامِ ما كرد و ما بر آن توانا نبوديم، و ما به سوى پروردگار خود، باز مى گرديم» ».
۱.الأمان: ص 109، بحار الأنوار: ج 76 ص 298 ح 34.
الإمام الصادق عليه السلام:إذا خَرَجتَ مِن بَيتِكَ تُريدُ الحَجَّ وَالعُمرَةَ إن شاءَ اللّهُ، فَادعُ دُعاءَ الفَرَجِ. فَإِذا جَعَلتَ رِجلَكَ فِي الرِّكابِ فَقُل: بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ، بِاسمِ اللّهِ وَاللّهُ أكبَرُ. ۱
امام صادق عليه السلام:هر گاه به خواست خدا، از خانه ات به قصد حج و عمره خارج شدى، دعاى فَرَج را بخوان. و چون پايت را در ركاب نهادى، بگو: «به نام خداوند مهرگستر مهربان. به نام خدا، و خدا بزرگ است.».
۱.الكافي: ج 4 ص 284 ح 2، تهذيب الأحكام: ج 5 ص 50 ح 154 كلاهما عن معاوية بن عمّار.