پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـ: اى على! هر گاه شروع به خوردن مى كنى، بگو: «به نام خدا» و چون تمام كردى، بگو: «سپاسْ خداى را»؛ زيرا [اگر چنين كنى،] دو [فرشته] نگهبان تو، تا آن گاه كه غذا را از خودت دفع كنى، پيوسته برايت ثواب مى نويسند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس ميوه اى بخورد و به نام خدا شروع كند، آن ميوه به او زيان نمى رساند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سفره هايتان را با سبزى بياراييد؛ زيرا سبزى ها، همراه با بردن نام خدا، شياطين را دور مى كنند.

امام على عليه السلام:هر كس غذايى بخورد و در آغاز آن، نام خدا را ببرد و در پايانش خدا را سپاس بگويد، در باره نعمت آن غذا ـ هر چه باشد ـ، بازخواست نخواهد شد.

الكافىـ به نقل از داوود بن فَرْقَد ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: هنگام غذا، چگونه بسم اللّه بگويم؟ فرمود: «اگر ظرف ها متعدّد بود، براى هر ظرف غذايى، بسم اللّه بگو». گفتم: اگر فراموش كردم كه بسم اللّه بگويم، چه؟ فرمود: «مى گويى: به نام خدا براى آغاز و پايان اين [غذا]».

مكارم الأخلاق:پيامبر صلى الله عليه و آله هنگام آشاميدن، نخست نام خدا را مى گفت و يكى دو جرعه مى نوشيد. سپس قطع مى كرد و خدا را سپاس مى گفت. آن گاه، دوباره نام خدا را مى برد و در مرتبه سوم بيشتر مى نوشيد. سپس قطع مى كرد و خدا را سپاس مى گفت. ايشان در هنگام آشاميدنش، سه بار بسم اللّه و سه بار الحمد للّه مى گفت. آب را جرعه جرعه مى آشاميد و يكباره سر نمى كشيد.

امام صادق عليه السلام:هر گاه فردى از شما خواست آب بنوشد، بگويد: «به نام خدا» و سپس بياشامد. آن گاه، قطع كند و بگويد: «سپاس، خداى را». سپس بياشامد و بگويد: «به نام خدا». آن گاه، قطع كند و بگويد: «سپاس، خداى را». سپس بياشامد و بگويد: «به نام خدا». آن گاه، قطع كند و بگويد: «سپاس، خداى را». [اگر چنين كند،]آن آب از زمانى كه در شكم او جاى مى گيرد، تا زمانى كه دفع شود، تسبيح [خدا] مى گويد.

امام صادق عليه السلام:گاه، مردى از شما جرعه اى آب مى نوشد و خداوند، بدان سبب، بهشت را بر او واجب مى گرداند!. [بدين سان كه] ظرف را بر مى دارد و بر دهانش مى گذارد و نام خدا را مى برد و آن گاه مى آشامد. سپس آن را از دهانش دور مى كند ـ با آن كه هنوز آب ميل دارد ـ و خدا را سپاس مى گويد. سپس دوباره شروع به آشاميدن مى كند و باز ظرف را دور مى كند و خدا را سپاس مى گويد، و سه باره شروع به آشاميدن مى كند و باز دور مى برد و خدا را سپاس مى گويد. پس خداوند عز و جل به سبب اين كارش، بهشت را بر او واجب مى گرداند.