پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز رستاخيز شود، خداوند، آفريدگان را گِرد مى آورد و بانگ دهنده اى ندا مى دهد كه: بخشايشگران، برخيزند! پس، گروهى از مردم، بر مى خيزند و فرشتگان، به پيشوازشان مى روند و آنان را به بهشت، مژده مى دهند و مى گويند: اين بخشايشگرىِ شما چه بوده كه به سبب آن، پيش از حسابرسى، به بهشت مى رويد؟ آنها مى گويند: ما چنان بوديم كه از هر كه بر ما ستم مى كرد، گذشت مى كرديم و به هر كه از ما مى بُريد، مى پيوستيم و با هر كه به ما نادانى روا مى داشت [و گستاخى مى نمود]، بردبارى مى ورزيديم. پس، بديشان گفته مى شود: به بهشت در آييد، كه چه نيكوست مزد عمل كنندگا ن! سپس، ندا دهنده اى ندا مى دهد كه: اهل شكيبايى، برخيزند! پس، گروهى از مردم، بر مى خيزند و فرشتگان، به پيشوازشان مى

الأمالى، طوسىـ به نقل از ابو حمزه ثُمالى ـ: امام باقر عليه السلام به نقل از پدرانش عليهم السلام، از پيامبر خدا نقل كرد كه «چون روز قيامت شود، خداوند همه خلايق را در يك عرصه گِرد مى آورد. آن گاه، مُنادى اى از سوى خداوند عز و جل بانگ مى زند و آخرينشان را چنان مى شنوانَد كه اوّلينشان را مى شنوانَد و مى گويد: «همسايگان خداوند عز و جل در خانه اش كجايند؟». گروهى از مردم، از جا برمى خيزند و جمعى از فرشتگان به استقبالشان مى روند و به آنان مى گويند: در دنيا چه مى كرديد كه به سبب آن، امروز همسايگان خداوند متعال در خانه اش هستيد؟ آنان پاسخ مى دهند: ما در راه خداوند عز و جل يكديگر را دوست مى داشتيم، در راه خدا به يكديگر مى بخشيديم و در راه خدا يكديگر را يارى مى داديم. پس از آن، مُنادى اى از سوى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز قيامت شود خداوند همه خلايق را در بيابانى پهناور جمع كند و آواز دهنده اى از جانب خدا جار زند:. كجايند شكيبايان؟. سپس آواز دهنده ديگرى ندا دهد:. كجايند بخشندگان؟. آن گاه آواز دهنده اى از جانب خداوند عزّ و جلّ با صدايى كه همگان بشنوند، فرياد زند: كجايند همسايگان خانه خدا جلّ جلاله؟ پس گروهى از مردم برخيزند؛ دسته اى از فرشتگان به استقبالشان روند و به آنان گويند: اعمال شما در سراى دنيا چه بود كه به سبب آن، امروز همسايگان خانه خداوند متعال شده ايد؟ آنان گويند: ما براى خدا يكديگر را دوست مى داشتيم، براى خدا به يكديگر بذل و بخشش مى كرديم و براى خدا به ديدار هم مى رفتيم. پس منادى از جانب خدا آواز دهد: راست مى گويند بندگان من، راه را بر آنان بگشاييد، تا بدون

الأمالى طوسى ـ به نقل از ابوحمزه ثُمالى، از امام باقر عليه‏السلام، از پدرانش عليهم‏السلام، از پيامبر خدا ـ : «چون روز قيامت شود، خداوند، همه خلايق را در يك عرصه گِرد مى‏آورد. آن‏گاه مُنادى‏اى از سوى خداوند عز و جل بانگ مى‏زند و آخرينشان را چنان مى‏شنوانَد كه اوّلينشان را مى‏شنوانَد و مى‏گويد: همسايگان خداوند ـ جلّ جلاله ـ در خانه‏اش كجايند؟`` گروهى از مردم، از جاى برمى‏خيزند و جمعى از فرشتگان به استقبالشان مى‏روند و به آنان مى‏گويند: در دنيا چه مى‏كرديد كه به سبب آن، امروز همسايگان خداوند متعال در خانه‏اش هستيد؟ آنان پاسخ مى‏دهند: ما در راه خداوند عز و جليكديگر را دوست مى‏داشتيم، در راه خدا به يكديگر مى‏بخشيديم و در راه خدا يكديگر را يارى مى‏داديم. پس از آن، مُنادى‏اى از سوى خداوند