پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه دو نفر به يكديگر ناسزا بگويند، گناهش به گردن آغاز كننده آن است، مگر آن كه ستم ديده، از حدّ خود تجاوز كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه كسى از تو چيزى مى داند و آن را به تو نسبت داد، تو آنچه را از او مى دانى به وى نسبت مده (اظهار مكن)، تا ثواب اين كار، از آنِ تو باشد و گناهش از آنِ او.

النهاية فى غريب الحديث:پيامبر خدا فرمود: «از بزرگ ترين گناهان، اين است كه آدمى پدر و مادر خود را دشنام دهد». گفته شد: مگر كسى پدر و مادر خود را دشنام مى دهد؟ فرمود: «پدر ديگرى را دشنام مى دهد و او در مقابل به پدر و مادر وى ناسزا مى گويد».

تنبيه الخواطرـ به نقل از عياض بن حمّاد ـ: گفتم: اى پيامبر خدا ـ درود خدا بر تو باد ـ مردى از قوم و قبيله من كه از من دونْ پايه تر است، به من ناسزا مى گويد. آيا اشكال دارد من هم به تلافىِ اين كار، او را دشنام دهم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «دو كس كه يكديگر را ناسزا مى گويند، دو شيطان اند كه به يكديگر پارس مى كنند و به جان هم مى افتند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه دو نفر به يكديگر ناسزا بگويند، گناهش به گردن آغاز كننده آن است، مگر آن كه ستمديده از حدّ خود تجاوز كند.

بحار الأنوار:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: از بزرگترين گناهان اين است كه آدمى پدر و مادر خود را دشنام دهد. عرض شد: چگونه كسى پدر و مادر خود را دشنام مى دهد؟ فرمود: كس ديگرى را دشنام مى دهد و او متقابلاً به پدر و مادر وى ناسزا مى گويد.