پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به مردم ناسزا مگوييد كه با اين كار در ميان آنها دشمن پيدا مى كنيد.

امام على عليه السلامـ به قنبر، كه خواست به كسى كه بدو ناسزا گفته بود ناسزا گويد ـفرمود: آرام باش قنبر! دشنامگوىِ خود را خوار و سرشكسته بگذار، تا خداى رحمان را خشنود و شيطان را ناخشنود كرده و دشمنت را كيفر داده باشى. قسم به خدايى كه دانه را شكافت و خلايق را بيافريد، مؤمن، پروردگار خود را با چيزى همانند بردبارى و گذشت خشنود نكرد و شيطان را با حربه اى چون خاموشى به خشم نياورد و احمق به چيزى مانند سكوت در مقابل او مجازات نشد.

امام كاظم عليه السلامـ آن گاه كه دو مرد را ديد كه به يكديگر ناسزا مى گويند ـفرمود: آغاز كننده ستمكارتر است و گناه او و گناه طرف مقابلش به گردن اوست، تا زمانى كه ستمديده زياده روى نكند.

امام كاظم عليه السلام:هيچ گاه دو نفر به يكديگر ناسزا نگويند مگر اين كه آن يك كه برتر است به مرتبه آن كه فروتر است سقوط كند.