البداية و النهايةـ به نقل از هشام بن عُروه، از پدرش ـ: لقمان گفت: «همان را درو مى كنيد كه مى كاريد».

الاختصاصـ به نقل از اوزاعى ـ: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! همانا تو همان را درو مى كنى كه مى كارى، و همانى را به دست مى آورى كه عمل مى كنى».

عرائس المجالسـ به نقل از سفيان ثورى ـ: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! كارهاى كوچك را دست كم نگير؛ زيرا فردا [ى قيامت]آنها بزرگ مى گردند».

الاختصاصـ به نقل از اَوزاعى ـ: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! خداوند متعال مردم را در گرو عمل هايشان قرار داده است؛ پس واى بر آنان، نسبت به آنچه دست و دلشان به دست مى آورَد!».

الاختصاصـ به نقل از اَوزاعى ـ: لقمان عليه السلام به پسرش گفت: «اى پسرم! همانا تو [سرانجام] در كفنت پيچيده مى شوى و در قبرت جا مى گيرى و همه عملت را مى بينى».

الاختصاصـ به نقل از اَوزاعى، درباره گفته لقمان عليه السلام به پسرش ـ: اى پسرم! روز قيامت، زمانى است كه آسمانْ شكافته مى شود و در هم مى پيچد و فرشتگان ـ در صف هايى، بيمناك [از خدا] و در برگيرنده [ى بندگان] و با مهربانى ـ نازل مى گردند و تو موظّف مى شوى كه از صراط، گذر كنى. در اين هنگام، عملت را مشاهده مى كنى و ترازوها [ى سنجش عمل] برپا مى گردند و ديوان ها گشوده مى شوند.