پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «گفتگوى علمى ميان بندگان من، از چيزهايى است كه دل هاى مرده با آن زنده مى شود؛ به شرط آن كه در اين گفتگوهاى خود، سرانجام به خواسته من برسند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دل هاى خود را به رقّت، خو دهيد و زياد بينديشيد و از خوف خدا بسيار بگرييد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان هيچ بنده اى درست نمى گردد، مگر اين كه دلش درست باشد و دلش درست نمى گردد، مگر آن گاه كه زبانش درست باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش خود به ابن مسعود ـ: اى پسر مسعود! كارهاى شايسته و نيكِ بسيار به جاى آر؛ زيرا نيكوكار و بدكار، هر دو پشيمان مى شوند. نيكوكار مى گويد: «كاش خوبى هاى بيشترى انجام مى دادم» و بدكار مى گويد: «كوتاهى كردم». تأييد اين مطلب، سخن خداى متعال است كه مى فرمايد: «و سوگند مى خورم به نفْس سرزنشگر» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با تزكيه نفْس است كه صفا [ى جان]به دست مى آيد.

مجمع البيانـ به نقل از سعيد بن ابى هلال ـ: پيامبر خدا، هر گاه آيه: «رستگار شد كسى كه نفْس را تزكيه كرد» را مى خواند، درنگ مى كرد و سپس مى گفت: «خدايا! نفْس مرا تقوا عطا فرما، كه تو سرپرست و مولاى آنى، و آن را تزكيه (پاك) فرما، كه براى تزكيه آن، تو بهترينى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدمى، ظرفى بدتر از شكم را پُر نكرده است. انسان را چند لقمه اى كه او را سرِ پا نگه دارد، بس است، و اگر نفْس انسان بر او غلبه كرد [و خويشتندار نبود]، پس يكْ سوم [معده اش]براى غذا باشد و يكْ سومش براى آب و يكْ سوم ديگرش براى نفَس.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نفْس [امّاره] آدميزاد، همواره جوان است، حتّى زمانى كه استخوان هاى ترقوه او از شدّت پيرى، سر به هم آورند؛ مگر كسى كه خداوند، دل او را با پرهيزگارى، خالص كرده باشد و اينان اندك اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پيرِ سال خورده، در طلب دنيا همچنان جوان است، هرچند استخوان هاى ترقوه اش از كهن سالى سر به هم آورده باشند؛ مگر كسانى كه پرهيزگار باشند و اينان اندك شمارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دل شخص پير، در دوستى دو چيز، همواره جوان است: در عشق به زندگى و داشتن ثروت زياد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدمى زاده پير مى شود و دو چيز در او جوان مى گردد: آزمندى به ثروت و آزمندى به زندگى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدمى زاده پير مى شود و دو چيز در او جوان مى گردد: آزمندى و آرزو.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش خود به ابن مسعود ـ: اى پسر مسعود! كارهاى شايسته و نيكِ بسيار به جاى آر؛ زيرا نيكوكار و بدكار، هر دو پشيمان مى شوند. نيكوكار مى گويد: «كاش خوبى هاى بيشترى انجام مى دادم» و بدكار مى گويد: «كوتاهى كردم». تأييد اين مطلب، سخن خداى متعال است كه مى فرمايد: «و سوگند مى خورم به نفْس سرزنشگر» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه: «رستگار شد آن كس كه نفْس را تزكيه كرد» ـ: منظور، كسى است كه به يگانگى خداوند، گواهى دهد و به او شرك نورزد و شهادت دهد كه من فرستاده خدا هستم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با تزكيه نفْس است كه صفا [ى جان] به دست مى آيد.

مجمع البيانـ به نقل از سعيد بن ابى هلال ـ: پيامبر خدا، هر گاه آيه: «رستگار شد كسى كه نفْس را تزكيه كرد» را مى خواند، درنگ مى كرد و سپس مى گفت: «خدايا! نفْس مرا تقوا عطا فرما، كه تو سرپرست و مولاى آنى، و آن را تزكيه (پاك) فرما، كه براى تزكيه آن، تو بهترينى».

امام على عليه السلام:نَفَس انسان، گام برداشتن او به سوى اجلش است.