امام على عليه السلام:مدّت عمرى كه خداوند در آن عذر آدمى را مى پذيرد، شصت سال است.

امام على عليه السلام:دريغا بر غافلى كه عمرش بر او حجّت باشد و دوران زندگانيش او را به سوى بدبختى براند!

امام باقر عليه السلام:هر گاه چهل سال بر بنده بگذرد، به او گفته شود: به هوش باش كه عذرى از تو پذيرفته نيست؛ و شخص چهل ساله از فرد بيست ساله سزامندتر در عذر آوردن نيست.

فاطمه زهرا عليهاالسلامـ در مناجات ـگفت: بار خدايا! تو را به علم غيبت و تواناييت بر آفرينش، سوگند مى دهم كه مرا، تا وقتى مى دانى زنده بودن برايم بهتر است، زنده بدارى و هر گاه مرگ برايم بهتر بود، بميرانى.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى مكارم الاخلاق ـگفت: عمر مرا تا زمانى كه صرف طاعت تو شود، دراز گردان و هر گاه عمرم چراگاه شيطان شود، جانم را بستان و به سوى خود بِبَر.