فیلترها
نتایج جستجو برای «معنای شکیبایی»: ۱۴ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ فيما سأل جبرئيل ـ: يا جَبرَئيلُ! فما تَفسيرُ الصَّبرِ؟ قالَ: تَصبِرُ في الضَّرّاءِ كما تَصبِرُ في السَّرّاءِ، وفي الفاقَةِ كما تَصبِرُ في الغَناءِ، وفي البَلاءِ كما تَصبِرُ في العافيَةِ، فلا يَشكُو حالَهُ عندَ المَخلوقِ بما يُصِيبُهُ مِن البَلاءِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[از جبرئيل عليه السلام پرسيدم]: اى جبرئيل! معناى شكيبايى چيست؟
جبرئيل عليه السلام گفت: «اين كه در سختى، همان گونه شكيب ورزى كه در [روزگار]آسايش، شكيبايى مى كنى، و در تهى دستى، چنان شكيبايى كنى كه در توانگرى، شكيبايى مى كنى، و در بيمارى و گرفتارى نيز همان گونه شكيبايى كنى كه در زمان عافيت، شكيبايى مى كنى. [آدم شكيبا]از بلايى كه به او مى رسد، نزد مخلوق، شِكوه نمى كند».
۱.معاني الأخبار: ص 261 ح 1.
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ فيما سأل جبرئيل ـ: يا جَبرَئيلُ! فما تَفسيرُ الصَّبرِ؟ قالَ: تَصبِرُ في الضَّرّاءِ كما تَصبِرُ في السَّرّاءِ، وفي الفاقَةِ كما تَصبِرُ في الغَناءِ، وفي البَلاءِ كما تَصبِرُ في العافيَةِ، فلا يَشكُو حالَهُ عندَ المَخلوقِ بما يُصِيبُهُ مِن البَلاءِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[از جبرئيل عليه السلام پرسيدم]: اى جبرئيل! معناى شكيبايى چيست؟
جبرئيل عليه السلام گفت: «اين كه در سختى، همان گونه شكيب ورزى كه در [روزگار] آسايش، شكيبايى مى كنى، و در تهى دستى، چنان شكيبايى كنى كه در توانگرى، شكيبايى مى كنى، و در بيمارى و گرفتارى نيز همان گونه شكيبايى كنى كه در زمان عافيت، شكيبايى مى كنى. [آدم شكيبا] از بلايى كه به او مى رسد، نزد مخلوق، شِكوه نمى كند».
۱.معاني الأخبار: ص 261 ح 1، بحارالأنوار: ج 69 ص 373 ح 19.
عنه صلى الله عليه و آلهـ حينَ قيلَ لَهُ: مَنِ الصابِرونَ؟ ـ: الذين يَصبِرُونَ على طاعةِ اللّهِ وعن مَعصيَتِهِ، الذينَ كَسَبُوا طَيِّبا، وأنفَقُوا قَصدا، وقَدَّمُوا فَضلاً، فَأفلَحُوا وأنجَحُوا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ اين سؤال كه شكيبايان كيان اند؟ ـ: شكيبايان، كسانى هستند كه بر طاعت خدا و ترك معصيت او شكيبايى مى كنند؛ كسانى كه مال حلال و پاكيزه به دست مى آورند و به اعتدال خرج مى كنند و اضافه آن را در راه خدا مى بخشند و بدين سبب، رستگار و كامياب مى شوند.
۱.مكارم الأخلاق: ج 2 ص 339 ح 2660 عن عبداللّه بن مسعود، بحار الأنوار: ج 77 ص 93 ح 1.
عنه عليه السلام:مَن صَبَرَ ساعَةً حُمِدَ ساعاتٍ. ۱
امام على عليه السلام:هركه يك ساعت شكيبايى كند، ساعتها ستوده شود.
۱.. بحار الأنوار: 82/136/21.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنَّ مَن صَبَرَ صَبَرَ قَليلاً، و إنَّ مَن جَزِعَ جَزِعَ قَليلاً. ۱
امام صادق عليه السلام:هركه شكيبايى كند، اندكى شكيبايى كرده و هركه نا شكيبى كند، اندكى نا شكيبى كرده است [زيرا عمر كوتاه است و گرفتاريها زود گذر].
۱.الكافي: 2/88/3.
عنه عليه السلام:كَم مِن صَبرِ ساعَةٍ قد أورَثَ فَرَحا طَويلاً، و كَم مِن لَذَّةِ ساعَةٍ قد أورَثَت حُزنا طَويلاً! ۱
امام صادق عليه السلام:بسا لحظه اى شكيبايى كه شادى درازى را در پى آورَد و بسا لذّتى آنى كه اندوهى طولانى بر جاى گذارَد.
۱.. الأمالي للطوسي: 153/251.
الإمامُ الكاظمُ عليه السلامـ في وصيَّتِهِ لهِشامِ بنِ الحَكَمِ ـ: يا هِشامُ، اِصبِرْ على طاعَةِ اللّهِ، و اصبِرْ عن مَعاصِي اللّهِ؛ فإنّما الدنيا ساعَةٌ، فما مَضى مِنها فليسَ تَجِدُ لَهُ سُرورا و لا حُزنا، و ما لَم يَأتِ مِنها فليسَ تَعرِفُهُ، فَاصبِرْ على تلكَ الساعَةِ التي أنتَ فيها فكأنّكَ قدِ اغتَبَطتَ. ۱
امام كاظم عليه السلامـ در سفارش به هشام بن حكم ـفرمود: اى هشام! بر طاعت خدا شكيبايى بورز و در ترك معاصى او شكيبا باش؛ زيرا دنيا لحظه اى بيش نيست. آنچه از آن گذشته، جاى شادى و غم ندارد و از آنچه نيامده نيز خبر ندارى. پس لحظه اى را كه در آن به سر مى برى، صبور باش چنان كه گويى خوشبخت و نكو حالى.
۱.بحار الأنوار: 78/311/1.
معاني الأخبار عن احمد بن أبي عبد اللّه عن أبيه في حديث مرفوع إلى النبي صلى الله عليه و آله:جاء جبرائيل عليه السلام إلى النبي صلى الله عليه و آله قال رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: يا جَبرَئيلُ! فما تَفسيرُ الصَّبرِ؟ قالَ: تَصبِرُ في الضَّرّاءِ كما تَصبِرُ في السَّرّاءِ، و في الفاقَةِ كما تَصبِرُ في الغَناءِ، و في البَلاءِ كما تَصبِرُ في العافيَةِ، فلا يَشكُو حالَهُ عندَ المَخلوقِ بما يُصِيبُهُ مِن البَلاءِ. ۱
معانى الأخبارـ به نقل از احمد بن أبي عبد اللّه از پدرش در روايتى كه آن را به پيامبر صلى الله عليه و آله رساند ـ: جبرائيل نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اى جبرئيل! معناى شكيبايى چيست؟ جبرئيل گفت: اين كه در سختى شكيب ورزى، همچنان كه در [روزگار] آسايش صبر مى كنى؛ در تهيدستى صبر كنى، همچنان كه در توانگرى صبر مى كنى، و در بيمارى و گرفتارى صبر كنى، همچنان كه در زمان سلامت و عافيت صبر مى كنى، [آدم صبور] از بلايى كه به او مى رسد نزد مخلوق شِكوه نمى كند.
۱.معاني الأخبار: 261/1.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ حينَ قيلَ لَهُ: مَنِ الصابِرونَ؟ ـ: الذين يَصبِرُونَ على طاعةِ اللّهِ و عن مَعصيَتِهِ، الذينَ كَسَبُوا طَيِّبا، و أنفَقُوا قَصدا، و قَدَّمُوا فَضلاً، فَأفلَحُوا و أنجَحُوا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيان معناى شكيبايان ـفرمود: شكيبايان كسانى هستند كه بر طاعت خدا و ترك معصيت او شكيبايى مى كنند؛ كسانى كه مال حلال و پاكيزه به دست مى آورند و به اعتدال خرج مى كنند و اضافه آن را در راه خدا مى بخشند و بدين سبب، رستگار و كامياب مى شوند.
۱.بحار الأنوار: 77/93/1.
عنه صلى الله عليه و آله:الصَّبرُ رِضا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شكيبايى، خرسندى است.
۱.كنز العمّال: 6499، 6518.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:الصَّبرُ أن يَحتَمِلَ الرجُلُ ما يَنُوبُهُ، و يَكظِمَ ما يُغضِبُهُ. ۱
امام على عليه السلام:شكيبايى آن است كه آدمى گرفتارى و مصيبتى را كه به او مى رسد تحمل كند، و خشم خود را فرو خورد.
۱.غرر الحكم: 1874.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ لمّا سُئلَ عنِ الصابرينَ المُتَصَبِّرِينَ ـ: الصابِرونَ على أداءِ الفرائضِ، و المُتَصَبِّرُونَ على اجتِنابِ المَحارِمِ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از معناى صابران متصبّر ـفرمود: صابر در انجام واجبات و متصبّر در اجتناب از محرّمات. ۲
امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «و شكيبا باشيد و پايدارى ورزيد» ـفرمود: در انجام فرايض شكيبا باشيد و در برابر مصائب، پايدارى ورزيد.