پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن به مانند عطرفروش است كه اگر با او بنشينى، به تو سود مى رساند، اگر با او راه بروى، به تو سود مى رساند و اگر با او شريك شوى، به تو سود مى رساند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مَثَل مؤمن، مَثَل خوشه [اى از گندم يا جو]است كه گاه كج مى شود و گاه راست ۲.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكايت مؤمن، حكايت زراعتى است كه وزش بادها همواره آن را به هر سو خميده مى كند. مؤمن، پيوسته در معرض بلاست. حكايت منافق، حكايت درخت صنوبر است كه تكان نمى خورد، تا آن كه وقت بريدنش فرا مى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكايت مؤمن و برادرش، حكايت دو كفِ دست است كه يكى از آنها ديگرى را تميز مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكايت مؤمنان در دوستى و مهربانى با يكديگر و دلسوزى براى يكديگر، حكايت پيكر [آدمى]است كه هر گاه عضوى از آن به درد آيد، ساير اعضاى بدن با شب نخوابيدن و تبدار شدن، با آن همدردى مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكايت امّت من، حكايت باغى است كه صاحبش به آن رسيدگى كند و چاه ها و جوى هايش را حفر نمايد و خانه هايش را آماده سازد و شاخه هاى خشك درختانش را بِبُرد، به طورى كه يك سال، گروهى را ميوه دهد و سال ديگر، گروهى ديگر را و اى بسا كه سال هاى آخر، خوشه هايش پُربارتر و شاخه هايش بلندتر باشد. سوگند به آن كه مرا به حق برانگيخت، هر آينه عيسى بن مريم، در ميان امّت من، جانشينان حواريان خود را خواهد يافت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن به مانند عطرفروش است كه اگر با او بنشينى، به تو سود مى رساند، اگر با او راه بروى، به تو سود مى رساند و اگر با او شريك شوى، به تو سود مى رساند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مَثَل مؤمن، مَثَل درخت خرماست كه هر چه از آن برگيرى، به كارَت مى آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكايت مرد مسلمان، حكايت درخت سبزى است كه برگ هايش نمى ريزد و آفت (پوسيدگى) نمى بيند. اين درخت، درخت خرماست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مَثَل مؤمن، مَثَل خوشه [اى از گندم يا جو] است كه گاه كج مى شود و گاه راست. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مَثَل مؤمن، مَثَل خوشه [اى از گندم يا جو] است كه گاه راست مى شود و گاه سرخ. و مَثَل كافر، مَثَل درخت صنوبر است كه هميشه راست است، تا آن كه يكباره فرو مى افتد. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مَثَل مؤمن، مَثَل گياهى نورسته است كه گاه سرخ مى شود و گاه زرد؛ امّا كافر، مانند درخت صنوبر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكايت مؤمن، حكايت كِشته اى تَر و تازه است كه از هر طرف كه باد بر آن بوزد، خميده اش مى كند و چون باد بِايستد، راست مى شود. بدين سان، مؤمن با بلا، كج و خميده مى شود. و حكايت فاجر، مانند درخت صنوبر است كه سخت و راست است، تا هر گاه كه خداوند بخواهد، آن را مى شكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكايت مؤمن، حكايت زراعتى است كه وزش بادها همواره آن را به هر سو خميده مى كند. مؤمن، پيوسته در معرض بلاست. حكايت منافق، حكايت درخت صنوبر است كه تكان نمى خورد، تا آن كه وقت بريدنش فرا مى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مَثَل مؤمن، مَثَل زنبور عسل است كه اگر بخورد، چيز پاكيزه مى خورد و اگر توليد كند، چيزى پاكيزه توليد مى كند و اگر روى شاخه پوسيده اى بنشيند، آن را نمى شكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مَثَل مؤمن، مَثَل شمش طلاست كه اگر در آتش نهاده شود، سرخ مى گردد و اگر وزن شود، كم نشان نمى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكايت مؤمن و برادرش، حكايت دو كفِ دست است كه يكى از آنها ديگرى را تميز مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكايت مؤمنان در دوستى و مهربانى با يكديگر و دلسوزى براى يكديگر، حكايت پيكر [آدمى] است كه هر گاه عضوى از آن به درد آيد، ساير اعضاى بدن با شب نخوابيدن و تبدار شدن، با آن همدردى مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مَثَل مؤمنى كه حقوق برادران مؤمن خويش را رعايت نمى كند، مَثَل كسى است كه تمام حواسّ او سالم است؛ امّا با عقلش نمى انديشد، با چشمش نمى بيند، با گوشش نمى شنود، با زبانش مشكل خود را نمى گويد، با بيان دلايلش گزندها را از خود دور نمى كند، با دست خود به چيزى حمله نمى كند، و با پاى خود به طرف چيزى نمى شتابد. چنين كسى يك تكّه گوشت بى خاصيت است و آماج هر گونه گزندى. همچنين است مؤمن، كه هر گاه حقوق برادران خود را ناديده بگيرد، ثواب [رعايت] حقوق آنان را از دست مى دهد و مانند تشنه اى خواهد بود كه در برابرش آب خنكى است و از آن ننوشد تا از بين برود. هر نعمتى از او سلب مى شود و به هر آفتى مبتلا مى گردد.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «ضَرَبَ اللّهُ مثلاً كلمةً طيّبةً.» ـفرمود: اين مثلى است كه خداوند درباره اهل بيت پيامبرش و دشمنان آنها زده است؛ حكايت دشمنان آنها، حكايت سخن ناپاكى است كه به درختى ناپاك مى ماند كه از روى زمين كنده شده و قرار و ثَباتى ندارد.