امام على عليه السلام ـ در سخنان كوتاه منسوب به ايشان ـ:اى بندگان دنيا! چرا شاخه هايتان با ريشه هايتان، و خِرَدهايتان با هوس هايتان ناسازگار است؟ گفتارتان، دارويى است كه درد را شفا مى بخشد؛ ولى كردارتان، دردى است كه درمان نمى پذيرد. شما نه چون تاكيد كه برگ هايش نيكو و ميوه اش خوش و بالا رفتن از آن، آسان است؛ بلكه چون درختى هستيد كه كم برگ و پر خار است و ميوه اش غير قابل خوردن، و بالا رفتن از آن، دشوار است. شما دانش (معرفت) را زير پاهايتان نهاديد، و دنيا را بالاى سرهايتان. از اين رو، دانش در نزد شما خوار و بى مقدار است. و [با شما] به دنيا هم نمى توان رسيد، كه شما هر كسى را از رسيدن به آن، مانع مى شويد. پس، شما نه آزادگانى آقامنشيد و نه بردگانى پرهيزگار. بدا به حالتان، اى مزدوران بد! مزد