امام باقر عليه السلام:چون لعنت از دهان لعنتگر بيرون آيد ميان او و كسى كه لعنت شده است، مردد مى ماند؛ اگر راه و مجوّزى [براى رفتن به سوى لعنت شده]نيافت به سوى لعنت كننده برمى گردد كه او به آن سزاوارتر است. پس، از لعنت كردن مؤمن بپرهيزيد، كه به خودتان برمى گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لعنت خدا بر كسى كه نابينا را از راه منحرف كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لعنت خدا بر كسى كه عمل قوم لوط را انجام دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لعنت خدا بر كسى كه براى غير خدا ذبح كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لعنت خدا بر كسى كه خود را به غير پدرش نسبت دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لعنت خدا بر رشوه دهنده و رشوه ستان و واسطه ميان آن دو.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هنگامى كه عالمان يهودى و راهبان مسيحى امر به معروف و نهى از منكر را فرو گذاشتند، خداوند به زبان پيامبرانشان همه آنان را لعنت كرد و آنگاه بلا همه آنها را فرا گرفت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه نفرند، كه خدا آنها را لعنت كرده است: كسى كه به پدر و مادر خود بى اعتنايى كند. كسى كه ميان مرد و زنى سعايت كند، تا ميان آنها جدايى افكند و سپس خودش با زن او ازدواج كند و كسى كه ميان مؤمنان سخن چينى كند، تا آنان نسبت به يكديگر دشمنى و حسادت ورزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هفت نفرند كه من و هر پيامبر مستجاب الدعوه اى آنها را لعنت كرده ايم: كسى كه به كتاب خدا بيفزايد. كسى كه تقدير خدا را تكذيب كند. كسى كه حرام خدا را حلال شمارد. كسى كه درباره عترت من آنچه را خدا حرام و محترم شمرده است حلال شمارد. كسى كه سنّت مرا فرو گذارد. كسى كه فيئ را به انحصار خود درآورد و كسى كه در حكومت و قدرت خود گردنكشى كند، تا كسى را كه خدا ذليلش كرده عزيز گرداند و كسى را كه خدا عزّتش بخشيده خوار سازد.

كنز العمّال:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هر كس حادثه اى بيافريند يا حادثه آفرينى را پناه دهد، لعنت خدا و فرشتگان و مردم، همه، بر او باد. عرض شد: اى رسول خدا! مقصود از حادثه چيست؟ فرمود: كسى كه بى آن كه پاى حدّى در ميان باشد تازيانه بزند، يا كسى را به ناحق بكُشَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه هر كس آنها را انجام دهد، ملعون است ملعون: كسى كه در سايه گاه ها كه مردم مى نشينند مدفوع كند. كسى كه جلوى نوبت آب [ديگران] را بگيرد و كسى كه راه عبور و مرور مردم را ببندد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ملعون است ملعون، كسى كه بنده درهم و دينار باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده دينار لعنت شده است، بنده درهم لعنت شده است.

سنن أبى داوود:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، مردى را كه پوشش زنانه بپوشد، لعنت فرمود.

سنن أبى داوود:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، زنان مردنما (مرد صفت) را لعنت كرد.

سنن ابن ماجه:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، كسى را كه ميان مادر و فرزندش جدايى افكند، لعنت نمود.

سنن أبى داوود:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، كسى را كه درخت سدر را قطع كند، لعنت كرد.

امام على عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله ده نفر را لعنت فرمود: ربا خوار، ربا دهنده، گواهان بر [دادن و ستاندن]ربا، ثبت كننده آن، زن خالكوب، و زنى كه براى آرايش خود به خالكوب مراجعه كند، كسى كه از دادن زكات خوددارى ورزد و محلّل ۲ و كسى كه محلّل گيرد. رسول خدا از نوحه گرى نهى مى فرمود، ولى تعبير لعنت را درباره آن به كار نبرد.

امام على عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، مُحلّل و محلّل گيرنده را لعنت كرد.

امام على عليه السلام:لعنت خدا بر كسانى كه به خوبى ها فرا مى خوانند و خود به آنها عمل نمى كنند و بر كسانى كه از زشتى ها باز مى دارند و خود آنها را به كار مى بندند.