امام على عليه السلام:دانشها چهار گونه اند: دانشى كه سود مى رساند و دانشى كه شفاعت مى كند و دانشى كه بلند مى گرداند و دانشى كه پست مى سازد. آنچه سود مى رساند، دين شناسى است و آنچه شفاعت مى كند، قرآن شناسى است و آنچه بلند مى گرداند، زبان شناسى است و آنچه پست مى سازد، ستاره شناسى است.

شواهد التنزيلـ به نقل از اَنـَس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «على، پس از من، آنچه را كه مردم از تأويل قرآن نمى دانند، به آنها ياد خواهد داد» يا فرمود: «با خبرشان خواهد كرد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى گروه مردم! اين على، برادر من، وصىّ من، گنجينه دانش من، و جانشينم در بين امّت من براى ايمان آورندگان به من است. آگاه باشيد كه قرآن بر من نازل شده و تأويل و تفسير آن پس از من، بر عهده اوست.

امام على عليه السلام:سوگند به خدا، آيه اى نازل نشد، مگر آن كه مى دانم درباره چه چيزى نازل شده، و در كجا نازل شده، و بر چه كسى نازل شده است. پروردگار من، به من، دلى زيرك و زبانى گويا بخشيده است.

امام على عليه السلام:سوگند به خدا، آيه اى نازل نشد، مگر آن كه من مى دانم درباره چه چيزى نازل شده، و در كجا نازل شده است. خداى من، دلى زيرك و زبانى پرسشگر به من بخشيده است.

امام على عليه السلام:از من درباره كتاب خدا بپرسيد؛ چرا كه هيچ آيه اى نيست، مگر آن كه مى دانم در شب يا روز، و در صحرا يا كوه، نازل شده است.

امام على عليه السلام:پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من بپرسيد. سوگند به خدا، آيه اى در قرآن نيست، مگر آن كه من مى دانم درباره چه كسى و در كجا نازل شده است: در صحرا و يا در كوه. پروردگار من، به من، دلى زيرك و زبانى گويا بخشيده است.

امام على عليه السلام:اى مردم! دانش، به سرعتْ باز گرفته مى شود و نزديك است كه مرا از دست بدهيد. پس، از من بپرسيد؛ چرا كه هيچ آيه اى از كتاب خدا را از من نمى پرسيد، مگر آن كه از آن به شما خبر خواهم داد كه درباره چه چيزى نازل شده است، و شما پس از من، كسى را نخواهيد يافت كه براى شما [اين چنين] سخن گويد.

امام على عليه السلام:اى مردم! پيش از آن كه مرا از دست دهيد، از من بپرسيد. سوگند به خدا، در درون قرآن، آيه اى نيست كه شأن نزول، جاى نزول و هدف از نزول آن برايم پوشيده باشد.

امام على عليه السلام:اى مردم! از من بپرسيد؛ چرا كه پس از من، كسى را نخواهيد يافت كه از من نسبت به آنچه درباره اش مى پرسيد، داناتر باشد، و كسى را نخواهيد يافت كه از من به آنچه درون قرآن است، داناتر باشد. پس، از من بپرسيد.

امام على عليه السلام:آيه اى از قرآن بر پيامبر خدا نازل نشد، مگر آن كه مرا به خواندنش وا داشت، و آن را بر من املا كرد، و من به خطّ خودم آن را نوشتم، و تأويل و تفسير، ناسخ و منسوخ، محكم و متشابه، و خاص و عامّ آن را به من آموخت.

امام على عليه السلام:هيچ آيه اى، نه در شب و نه در روز، نه در آسمان و نه در زمين، نه درباره دنيا و نه درباره آخرت، نه درباره بهشت و نه درباره دوزخ، نه در صحرا و نه در كوه، نه در روشنايى و نه در تاريكى بر ايشان (پيامبر صلى الله عليه و آله) نازل نشد، مگر آن كه مرا به خواندن آن وا داشت و آن را بر من املا كرد و من به دستِ خويش آن را نوشتم و تأويل و تفسير، ناسخ و منسوخ، محكم و متشابه، خاص و عامّ آن، و جاى نزول و علّت نزول آن را تا روز قيامت، به من آموخت.

امام على عليه السلام:هيچ آيه اى در قرآن نيست، مگر آن كه من آن را بر پيامبر خدا خوانده ام و او معناى آن را به من آموخته است.

امام على عليه السلام:هيچ آيه اى از قرآن را خداوند بر پيامبرش نازل نكرد، مگر آن كه من آن را گِرد آوردم، و هيچ آيه اى از آن نيست، مگر آن كه پيامبر خدا مرا به خواندن آن وا داشته و تأويلش را به من آموخته است.

امام صادق عليه السلامـ به نقل از على عليه السلام ـ: «از من درباره كتاب خداوند عز و جل بپرسيد. سوگند به خدا كه هيچ آيه اى از آن، در روز يا در شب، به هنگام حركت يا هنگام ايستادن، نازل نشده است، مگر آن كه پيامبر خدا، مرا به خواندن آن وا داشته و تأويل آن را به من آموخته است». ابن كوّاء پرسيد: اى امير مؤمنان! در آيه هايى كه بر وى (پيامبر صلى الله عليه و آله) نازل شده و تو همراهش نبودى، چگونه است؟ فرمود: «پيامبر خدا، هر آنچه را از قرآن كه در نبودِ من بر وى نازل مى شد، براى من نگه مى داشت تا بيايم و مرا به خواندن آن، وا مى داشت و مى فرمود: اى على! پس از رفتن تو، اين آيه و اين آيه بر من نازل شده و معناى آن، چنين و چنان است و تنزيل و تأويل آن را به من مى آموخت».

امام على عليه السلام:خداوند عز و جل از بين ياران محمّد صلى الله عليه و آله مرا به دانستن ناسخ و منسوخ، محكم و متشابه، و خاص و عام [قرآن]، ويژه ساخت و اين از چيزهايى است كه خداوند با آن، بر من و پيامبر خدا منّت نهاد.

امام على عليه السلام:اين، قرآن است. آن را به سخن گفتن فرا خوانيد؛ ولى هرگز براى شما سخن نخواهد گفت. من از آن به شما خبر مى دهم: دانش آنچه گذشته و دانش آنچه تا روز رستاخيز، خواهد آمد، و حكم آنچه در بين شماست، و بيان آنچه درباره آن اختلاف مى كنيد، در آن هست. اگر آن را از من بپرسيد، به شما مى آموزم.

امام على عليه السلام:اين، قرآن است. آن را به سخن گفتن فرا خوانيد؛ ولى هرگز سخن نخواهد گفت. امّا من از آن به شما خبر خواهم داد: آگاه باشيد كه در آن، دانش آينده، گزارش گذشته، داروى درد شما و نظم بين شما هست.

امام صادق عليه السلام:خداوند، تنزيل و تأويل قرآن را به پيامبرش آموخت و پيامبر خدا، على عليه السلام را آموزش داد. سوگند به خدا كه او (على عليه السلام) نيز ما را آموزش داد.

امام على عليه السلام:اگر مى خواستم، سوره فاتحه را [به اندازه] هفتاد بار شتر تفسير مى كردم.