امام على عليه السلام ـ در توصيف پيروان خود ـ:از نشانه هاى هر يك از آنان اين است كه او را در دين، نيرومند مى بينى و در عين نرمى، دورانديش است. و در عبادت، خاشع.

امام على عليه السلام ـ در توصيف مؤمنان ـ:[بر] چهره آنان خشوع [نمايان]است.

عدة الداعى ـ خداى تعالى به موسى و هارون وحى فرمود ـ:«دوستان من، خود را به زيور خاكسارى و خشوع و ترس مى آرايند كه در دلهايشان استوار مى شود. پس، از دلهاى آنان بر پيكرهايشان نمودار مى گردد و اين زيور، لباس زيرين و رويين آنهاست كه به تن مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:قرآن، بهترين داروست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين قرآن، ريسمان خدا و نور روشنگر و درمانى سودبخش است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تنها دارو [ى دل]، قرآن است.

مجمع البيانـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا اين آيه را خواند: «هر كه تقواى الهى پيشه كند، برايش راه بيرون رفتنى قرار مى دهد» و فرمود: «از شبهههاى دنيا و گرداب هاى مرگ و سختى هاى روز قيامت».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به درستى كه ذكر خدا، شفاست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ذكر خدا، شفاى دل هاست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا جلادهنده دل ها، ذكر خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با ذكر خدا، دل ها زنده مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جلاى اين دل ها، ذكر خدا و تلاوت قرآن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا وسواس (شيطان وسوسه گر)، منقارى چون منقار پرنده دارد. هر گاه فرزند آدم غافل شود، آن منقار را در گوش دل مى گذارد و وسوسه مى كند. پس اگر فرزند آدمْ خداى عز و جل را ياد كند، عقب مى كشد و پنهان مى گردد. همين، وسوسه ناميده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدم عليه السلام از القائات نفسانى و اندوه، به خدا شِكوه كرد. جبرئيل عليه السلام بر او فرود آمد و بدو گفت: اى آدم! بگو: «لا حول و لا قوّة إلّا باللّه؛ هيچ نيرو و توانى نيست، مگر به [اراده] خدا». آدم عليه السلام آن را گفت و وسوسه و اندوهش رفت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس وسواس يافت، سه مرتبه بگويد: «آمنتُ باللّهِ و رسولِهِ؛ به خدا و پيامبرش ايمان آوردم». وسواس از او دور مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس روزانه ده بار از شيطانِ رانده شده، به خداوند پناه ببرد، خداوند فرشته اى را بر او مى گمارد تا شيطان ها را از او برانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ابليس، پوزه اى چون پوزه سگ دارد كه آن را روى دل انسان مى گذارد و شهوت ها و لذّت ها را به يادش مى آورد و آرزوهايى را در دلش مى اندازد و در دلش وسوسه مى كند تا او را درباره پروردگارش به شك اندازد. پس هر گاه بنده بگويد: «از شيطانِ رانده شده، به خداى شنواى دانا پناه مى برم و از اين كه نزد من حضور يابند، به خدا پناه مى برم. همانا خداوند، شنوا و داناست»، پوزه را از دلش بر مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا دل ها [نيز] زنگارى چون زنگار آهن دارند و جلاى آنها استغفار است.