الكافىـ به نقل از ابراهيم بن عمر يمانى ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدند: مردى در ماه هاى حج (شوال، ذى قعده و ذى حجّه) به عمره آمد و سپس به شهر خود باز گشت. فرمود: «اشكال ندارد و اگر در همان سال حج بگزارد كه حجّ اِفراد (بدون عمره) مى شود، قربانى لازم ندارد؛ چه، حسين بن على عليه السلام يك روز پيش از تَرويه ۳ از مكّه به سوى عراق بيرون آمد، در حالى كه براى عمره به مكّه آمده بود».

الكافىـ به نقل از معاوية بن عمّار ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: چگونه ميان [عمره]تمتّع و مفرده فرق بگذارم؟ فرمود: «عمره تمتّع به حج مرتبط است [و عمره گزار تا زمان حج بايد در مكّه بماند]؛ ولى عمره مفرده چون تمام شد، عمره گزار مى تواند به هر كجا برود و حسين بن على عليه السلام در ذى حجّه، عمره گزارد و سپس، روز تَرويه به سوى عراق رفت، در حالى كه مردم به سوى مِنا مى رفتند و عمره [ى مفرده] در ذى حجّه (ماه حج) براى كسى كه اراده حج ندارد، اشكالى ندارد».