المحجّة البيضاء:در اخبار داوود عليه السلام آمده است كه خداوند عز و جل، به او وحى فرمود: اى داوود! من دل هاى مشتاقان را از خشنودى خود آفريدم و آنها را به نور ذات خود منعّم گردانيدم. داوود عرض كرد: پروردگارا! به چه وسيله به اين مقام نزد تو، رسيدند؟ فرمود: به خوش گمانى و دور نگه داشتن خويش از دنيا و اهل آن و خلوت كردن و مناجات نمودن با من. و اين مقامى است كه بدان دست نيابد، مگر كسى كه دنيا و اهل آن را به كنار نهد و هرگز از آن ياد نكند و دلش را براى من خالى گرداند ومرا بر همه آفريدگانم برگزيند. در اين صورت است كه من به او رو مى كنم و نفْس او را براى او فارغ گردانم وحجابِ ميان خود و او را كنار زنم، به طورى كه مرا [با چشم دل]ببيند همچون كسى كه با چشم [سر] خود چيزى را مى بيند.

المحجّة البيضاء:در اخبار داوود عليه السلام آمده است كه خداوند عز و جل به او وحى فرمود: اى داوود! اگر رويگردانانِ ازمن بدانند كه چه انتظارى براى آنان مى كشم و چه مهرى به آنان مى ورزم و چه اشتياقى به ترك معاصى ازسوى آنها دارم، هر آينه از شوقِ به من بميرند و از عشق به من بندهاى بدنشان از هم بگسلد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـگفت: [بار خدايا!]خشنودى به قضاى تو و زندگى خوشِ بعد از مرگ و لذّت ديدنِ روى تو و شوق به مشاهده و ديدار تو را، از درگاهت مسألت دارم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه ديدار خدا را دوست داشته باشد، خدا ديدار او را دوست دارد و هركه ديدار خدا را خوش نداشته باشد، خدا نيز ديدار او را خوش ندارد.

امام على عليه السلام:در نامه خود به مردم مصر ـ نوشت: همانا من به ديدار خداوند مشتاقم و چشم به راه و اميدوار به پاداش نيكوى او هستم.

امام على عليه السلام:كسى كه دوستدار ديدار خداوند سبحان باشد، دنيا را از ياد ببَرَد.