پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من عادل هستم و جز شهادت عادلانه نمى دهم.

امام على عليه السلام:عدالت، روح شهادت دادن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه براى زنده كردن حقّ يك نفر مسلمان شهادت حقّ بدهد، روز قيامت در حالى آورده مى شود كه نور چهره اش تا چشم كار مى كند ديده مى شود و خلايق او را به نام و نسب مى شناسد.

امام صادق عليه السلامـ نيز درباره همين آيه ـفرمود: هرگاه فردى براى شهادت دادن دعوت شد، سزاوار نيست بگويد: من براى شما شهادت نمى دهم.

امام صادق عليه السلام:هرگاه براى شهادت دادن فرا خوانده شدى، اجابت كن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه چون براى شهادت دادن فراخوانده شود، آن را كتمان كند، همانند كسى است كه شهادت دروغ دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه از شهادت خود برگردد و آن را كتمان كند، خداوند در حضور خلايق گوشتش را به وى بخوراند و درحالى كه زبان خود را مى جود به دوزخ رود.

امام على عليه السلامـ به شريح ـفرمود: بدان كه مسلمانان نسبت به يكديگر عادل به شمار مى آيند مگر كسى كه به كيفر گناهى حدّ خورده و توبه نكرده باشد، يا به شهادت دروغ دادن شهرت داشته باشد، يا مظنون باشد.

امام صادق عليه السلام:شهادت فاسق را جز بر ضد خودش نمى پذيرم.

امام صادق عليه السلام:امير المؤمنين عليه السلام نَه شهادت آدم فحّاش و بد زبان را مى پذيرفت و نه شهادت كسى را كه سوء پيشينه دينى داشت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به پرسش از شهادت ـفرمود: آفتاب را مى بينى؟ هرگاه موضوع به همين روشنى بود شهادت بده و گرنه خوددارى كن.

امام صادق عليه السلام:هرگز نبايد شهادتى بدهى مگر آن گاه كه آن را مانند كف دستت بشناسى.