پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه كسى با كسى دوستى مى كند، نامش، نام پدرش و خاستگاهش را بپرسد، كه اين كار، پيوند دوستى را استوارتر مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه كسى از شما با برادر مسلمانش دوست شد، نامش، نام پدرش و نام قبيله و تيره اش را بپرسد؛ زيرا پرسش از اين چيزها، از حقوق واجبِ دوستى و نشانه برادرىِ راستين است، وگرنه، آن [آشنايى]، آشنايى احمقانه اى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه يكى از شما با كسى دوستى كرد، نامش و نام پدر و قبيله اش را بپرسد و از منزلش خبر گيرد؛ زيرا اين كار از حقوق واجب و صفاى برادرى است، و گرنه، [دوستى شان] دوستىِ احمقانه اى است.

شُعَب الإيمانـ به نقل از ابن عمر ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله مرا ديد كه به چپ و راست مى نگرم. پس فرمود: «چرا به اين سو و آن سو مى نگرى؟». گفتم: با مردى دوستى كرده ام [و اينك به دنبالش مى گردم]. فرمود: «هرگاه با كسى دوستى كردى، نام او و نام پدرش را بپرس تا در نبودش، او را حفظ كنى و اگر بيمار گشت، به عيادتش بروى و اگر مُرد، در تشييع جنازه اش حاضر شوى».

حلية الأولياءـ به نقل از سالم، از پدرش ـ: نزد پيامبر خدا بودم كه مردى بر ايشان گذشت. مرد ديگرى گفت: اى پيامبر خدا! من اين [مرد] را در راه خداى عز و جلدوست مى دارم. پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «آيا نامش را مى دانى؟». گفت: نه. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «پس نامش را بپرس». او نيز [دنبالش رفت و] نامش را پرسيد و آن مرد، پاسخش را داد و سپس افزود: خداوندى كه مرا در راه او دوست داشتى، دوستت بدارد. پس آن مرد [پرسنده]، به سوى پيامبر خدا بازگشت و وى را از آنچه به آن مرد گفته بود و آنچه از او شنيده بود، باخبر كرد. آن گاه، پيامبر خدا فرمود: «[اينك حقيقتِ دوستى] تحقّق يافت».

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه كسى با كسى دوستى مى‏كند، نامش، نام پدرش و خاستگاهش را بپرسد، كه اين كار، پيوند دوستى را استوارتر مى‏كند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه كسى از شما با برادر مسلمانش دوست شد، نامش، نام پدرش و نام قبيله و تيره‏اش را بپرسد؛ زيرا پرسش از اين چيزها، از حقوق واجبِ دوستى و نشانه برادرى راستين است، وگرنه آن، شناختى (آشنايى‏اى) احمقانه است.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه يكى از شما با كسى دوستى كرد، نامش، نام پدر و قبيله‏اش را بپرسد و از منزلش خبر گيرد؛ زيرا اين كار از حقوق واجب و صفاى برادرى است، و گرنه، دوستىِ احمقانه است.

شُعَب الإيمان ـ به نقل از ابن عمر ـ : پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مرا ديد كه به چپ و راست مى‏نگرم. پس فرمود: «چرا به اين‏سو و آن سو مى‏نگرى؟». گفتم: با مردى دوستى كردم]و اينك به دنبالش مى‏گردم]. فرمود: «هرگاه با كسى دوستى كردى، نام او را و نام پدرش را بپرس تا در نبودش، او را حفظ كنى، اگر بيمار گشت، به عيادتش بروى و اگر مُرد، در تشييع جنازه‏اش حاضر شوى».

حلية الأولياء ـ به نقل از سالم، از پدرش ـ : نزد پيامبر خدا بودم كه مردى بر ايشان گذشت. مرد ديگرى‏گفت: «اى رسول خدا! من اين [مرد]را در راه خداى عز و جل دوست مى‏دارم. پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله به او فرمود: «آيا نامش را مى‏دانى؟». گفت: نه. پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهفرمود: «پس نامش را بپرس». او نيز نامش را پرسيد و آن مرد، پاسخش را داد و سپس افزود: «خداوندى كه مرا در راه او دوست داشتى، دوستت بدارد». پس آن مرد [پرسنده] به سوى رسول‏خدا بازگشت و حضرت را از آنچه به آن مرد گفته بود و آنچه از او شنيده بود، باخبر كرد. آن‏گاه پيامبر خدا فرمود: «[اينك حقيقت دوستى] تحقّق يافت».