پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ميانجيگرى كنيد تا پاداش بينيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه با ميانجيگرى خود زيانى را دفع يا سودى را احيا كند، خداوند متعال، قدمهاى او را استوار بدارد، در روزى كه قدمها مى لغزد.

امام صادق عليه السلام:ميانجيگرى، زكات مقام است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت من شامل آن كس از امّتم مى شود كه اهل بيت مرا دوست داشته باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا من در روز قيامت كسى را كه در دلش به اندازه بال پشه اى ايمان باشد، شفاعت خواهم كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى كه به مقام ستوده برسم، براى مرتكبان گناهان كبيره امت خود شفاعت مى كنم و خداوند شفاعت من درباره آنها را مى پذيرد. به خدا سوگند براى كسانى كه فرزندان مرا بيازارند شفاعت نخواهم كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر پيامبرى به درگاه خدا دعايى كرده و از او چيزى خواسته است، امّا من خواهش خود [از خدا]را براى شفاعت امّتم در روز قيامت نگهداشته ام.

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه: «و بزودى پروردگارت تو را عطا مى كند تا خشنود شوى» ـفرمود: آن، شفاعت است. به خدا سوگند، شفاعت است؛ به خدا سوگند، شفاعت است.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه: «اختيار شفاعت ندارند مگر كسى كه از جانب خداى رحمان پيمانى گرفته باشد» ـفرمود: مگر كسانى كه به ولايت اميرالمؤمنين و امامان بعد از او اعتقاد داشته باشند و اين همان پيمانى است كه نزد خدا دارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت من به دو كس نمى رسد: قدرتمند مستبد و ستمگر، و غلوّ كننده خارج شده از دين.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت من درباره مرتكبانِ گناهان كبيره است، به جز مشركان و ستمگران.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه نماز را سبك بشمارد به شفاعت من دست نيابد، و به خدا سوگند كه در كنار حوض [كوثر]بر من وارد نشود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه به شفاعت كردن من ايمان نداشته باشد، خداوند شفاعت مرا به او نرساند.

امام صادق عليه السلامـ هنگامى كه در آستانه رحلت قرار گرفت و دستور داد بستگانش گرد او جمع شدند ـفرمود: كسى كه نماز را سبك بشمارد، شفاعت ما هرگز شامل حالش نمى شود.

امام صادق عليه السلام:حتى اگر فرشتگان مقرّب و پيامبران مرسل درباره فرد ناصبى شفاعت كنند، شفاعتشان پذيرفته نمى شود.

بحار الأنوارـ به نقل از أبو العباس مكبر ـ: امام باقر عليه السلام در پاسخ به ابو ايمن كه به ايشان گفت: «اى ابا جعفر! شما مردم را مى فريبيد و پيوسته مى گوييد: شفاعت محمّد، شفاعت محمّد». در حالى كه چنان ناراحت شد كه رنگ چهره اش برگشت ـ فرمود: واى بر تو اى ابا ايمن! داشتن عفّت شكم و شهوت، تو را غرّه كرده است؟! اگر صحنه هاى هول انگيز قيامت را ببينى حتماً به شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله نياز پيدا خواهى كرد. واى بر تو، آيا شفاعت جز براى كسى است كه مستوجب آتش باشد؟ آن گاه فرمود: هيچ كس، از اولين و آخرين، نيست مگر آن كه در روز قيامت به شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله نيازمند است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه گروه نزد خداى عز و جل شفاعت مى كنند و شفاعتشان پذيرفته مى شود: پيامبران، سپس عالمان، و بعد شهيدان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت كردن، مخصوص پيامبران و اوصيا و مؤمنان و فرشتگان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت كنندگان پنج تايند: قرآن، خويشاوندى، امانت، پيامبر شما، و اهل بيت پيامبرتان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفيعى كارآمدتر از توبه نيست.