پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت من شامل آن كس از امّتم مى شود كه اهل بيت مرا دوست داشته باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا من در روز قيامت كسى را كه در دلش به اندازه بال پشه اى ايمان باشد، شفاعت خواهم كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى كه به مقام ستوده برسم، براى مرتكبان گناهان كبيره امت خود شفاعت مى كنم و خداوند شفاعت من درباره آنها را مى پذيرد. به خدا سوگند براى كسانى كه فرزندان مرا بيازارند شفاعت نخواهم كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر پيامبرى به درگاه خدا دعايى كرده و از او چيزى خواسته است، امّا من خواهش خود [از خدا]را براى شفاعت امّتم در روز قيامت نگهداشته ام.

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه: «و بزودى پروردگارت تو را عطا مى كند تا خشنود شوى» ـفرمود: آن، شفاعت است. به خدا سوگند، شفاعت است؛ به خدا سوگند، شفاعت است.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه: «اختيار شفاعت ندارند مگر كسى كه از جانب خداى رحمان پيمانى گرفته باشد» ـفرمود: مگر كسانى كه به ولايت اميرالمؤمنين و امامان بعد از او اعتقاد داشته باشند و اين همان پيمانى است كه نزد خدا دارند.