نتایج جستجو برای «سرای امنیت»: ۷ حدیث
الإمام عليّ عليه السلام:كُونُوا مِن أَهلِ الحَقِّ تُعرَفُوا بِهِ وَتَتَعارَفُوا عَلَيهِ، فَإِنَّ اللّهَ خَلَقَ الخَلقَ بِقُدرَتِهِ. وَجَعَلَ ثَوابَ أَهلِ طاعَتِهِ النَّضرَةَ ۱ فِي وَجهِهِ، فِي دارِ الأَمنِ وَالخُلدِ الَّذِي لا يَرُوعُ ۲ أَهلُهُ. ۳
امام على عليه السلام:اهل حق باشيد تا بِدان شناخته شويد و با آن، يكديگر را بشناسيد؛ زيرا خداوند، آفريدگان را به قدرت خويش بيافريد. و پاداش فرمان بُردارانش را خرّمى روىِ آنان قرار داد، در سراى امنيّت و جاويدان كه ساكنان آن، هرگز نمى هراسند.
۱.نَضَرَهُ ونَضَّره: من النضارة؛ وهي حُسن الوجه والبريق (النهاية: ج 5 ص 71 «نضر»).
۲.في المصدر: «يورع»، والتصويب من بحار الأنوار.
۳.كتاب سليم بن قيس: ج 2 ص 716 ح 17، بحار الأنوار: ج 34 ص 263 ح 1006.
عنه عليه السلام:الجَنَّةُ دارُ الأَمانِ. ۱
امام على عليه السلام:بهشت، سراى امنيّت است.
۱.غرر الحكم: ح 397، عيون الحكم والمواعظ: ص 18 ح 19.
عنه عليه السلام:ما ضَرَّ إِخوانَنا الَّذِينَ سُفِكَت دِماؤُهُم ـ وَهُم بِصِفِّينَ ـ أَن لا يَكُونُوا اليَومَ أَحياءً؟ يُسِيغُونَ الغُصَصَ، وَيَشرَبُونَ الرَّنْقَ! ۱ قَد ـ وَاللّهِ ـ لَقُوا اللّهَ فَوَفّاهُم اُجُورَهُم، وَأَحَلَّهُم دارَ الأَمنِ بَعدَ خَوفِهِم. ۲
امام على عليه السلام:برادران ما را كه خون هايشان در صفّين ريخته شد، چه گزند كه امروز، زنده نباشند، كه غصّه بخورند و آب هاى تيره بنوشند؟! به خدا سوگند كه آنان، به ديدار خدا شتافتند و خداوند، مزدشان را كامل عطايشان فرمود و آنان را كه [در اين دنيا] بيم داشتند، در سراى امنيّت جاى داد.
۱.الرَّنْق: الكَدِر (لسان العرب: ج 10 ص 127 «رنق»).
۲.نهج البلاغة: الخطبة 182، بحار الأنوار: ج 34 ص 127 ح 953.
عنه عليه السلام:إِذا آمَنتَ بِاللّهِ وَاتَّقَيتَ مَحارِمَهُ أَحَلَّكَ دارَ الأَمانِ، وَإِذا أَرضَيتَهُ تَغَمَّدَكَ بِالرِّضوانِ. ۱
امام على عليه السلام:اگر به خدا ايمان آورى و از حرام هايش پرهيز كنى، تو را در سراى امنيّت جاى مى دهد، و اگر او را خشنود گردانى، تو را غرق در خشنودى مى گردانَد.
۱.غرر الحكم: ح 4146.
عنه عليه السلام: «وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْاْ رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا» ۱ قَد أُمِنَ العِقابُ، وَانقَطَعَ العِتابُ، وَزُحزِحُوا عَن النّارِ، وَاطمَأَنَّت بِهِم الدارُ، وَرَضُوا المَثوَى وَالقَرارَ. ۲
امام على عليه السلام: «و كسانى كه از پروردگار خويش پروا كردند، گروه گروه، به سوى بهشت برده مى شوند» ، در حالى كه از كيفر، در امان اند و سرزنش نمى شوند و از آتش، دور داشته مى شوند و در سرا [ى جاويدان] آرام مى گيرند و از جايگاه و آرامگاه [هميشگى خود،] خشنودند.
۱.الزمر: 73.
۲.عيون الحكم والمواعظ: ص 507 ح 9294.
الإمام الصادق عليه السلام إِنَّ الناسَ يَعبُدُونَ اللّهَ عز و جل عَلى ثَلاثَةِ أَوجُهٍ:فَطَبَقَةٌ يَعبُدُونَهُ رَغبةً فِي ثَوابِهِ فَتِلكَ عِبادَةُ الحُرَصاءِ؛ وَهُوَ الطَّمَعُ، وَآخَرُونَ يَعبُدُونَهُ خَوفا مِن النارِ فَتِلكَ عِبادَةُ العَبِيدِ؛ وهِي رَهبَةٌ، وَلكِنِّي أَعبُدُهُ حُبّا لَهُ عز و جل فَتِلكَ عِبادَةُ الكِرامِ؛ وَهُوَ الأَمنُ، لِقَولِهِ عز و جل: «وَ هُم مِّن فَزَعٍ يَوْمَـئِذٍ ءَامِنُونَ» ۱، «قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِى يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ» ۲، فَمَن أَحَبَّ اللّهَ عز و جل أَحَبَّهُ اللّهُ، وَمَن أَحَبَّهُ اللّهُ عز و جلكانَ مِن الآمِنِينَ. ۳
امام صادق عليه السلام:مردم، خداوند عز و جل را بر سه گونه مى پرستند: گروهى، او را براى پاداشش مى پرستند كه اين، پرستشِ آزمندان است و آزمندى است. گروهى ديگر، او را از بيم آتش مى پرستند كه اين، پرستشِ بندگان است و ترسيدن است؛ ليكن من، او را از سرِ عشق به او مى پرستم كه اين، پرستش جوان مردان است و امنيّت است؛ چرا كه او عز و جل مى فرمايد: «و آنان در آن روز، از ترس در امان اند» . «بگو: اگر خدا را دوست مى داريد، از من پيروى كنيد تا خدا نيز شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد» . پس، هر كه خداى عز و جل را دوست بدارد، خدا نيز او را دوست مى دارد و هر كه خداى عز و جلدوستش بدارد، از آسوده خاطران خواهد بود.
۱.النمل: 89.
۲.آل عمران: 31.
۳.علل الشرائع: ص 12 ح 8، الخصال: ص 188 ح 259، الأمالي للصدوق: ص 91 ح 65 كلّها عن يونس بن ظبيان، روضة الواعظين: ص 456، بحار الأنوار: ج 70 ص 18 ح 9.
عنه عليه السلام:الجَنّةُ دارُ الأمانِ. ۱
امام على عليه السلام:بهشت، سراى امنيت و آسايش است.
۱.غرر الحكم: 397.