پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: جهنّم در روز رستاخيز، با سه كس سخن مى‏گويد: فرمان‏روا، قارى قرآن، و توانگر مالدار. به فرمان‏روا مى‏گويد: «اى كسى كه خدا قدرتش بخشيد و دادگرى نكرد!». سپس او را فرو مى‏بلعد، چنان كه مرغ دانه كنجد را مى‏بلعد. به قارى مى‏گويد: «اى كسى كه در ظاهر، خود را براى مردم آراست؛ ولى [در باطن] با گناهان به مبارزه با خدا بر خاست!» و او را نيز فرو مى‏بلعد. و به توانگر مى‏گويد: «اى كسى كه خداوند، دنياى بسيار و سرشار به او بخشيد و نادار، اندكى وام از او خواست؛ ولى او بخل ورزيد!» و او را هم فرو مى‏بلعد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هيچ مرد مسلمانى سه بار از خداوند، بهشت را درخواست نمى‏كند، مگر آن كه بهشت مى‏گويد: «خدايا! او را داخل گردان» و هيچ مرد مسلمانى سه بار از آتش به خدا پناه نمى‏برد، مگر آن كه آتش مى‏گويد: «خدايا! پناهش ده».

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر كس از خداوند، بهشت را سه بار درخواست كند، بهشت مى‏گويد: «بار خدايا! او را به بهشت در آور» و هر كس از آتش سه بار به خدا پناه برد، آتش مى‏گويد: «بار خدايا! او را از آتش پناه ده».

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر گاه بنده نماز بگزارد و بهشت را از خدا نخواهد، بهشت مى‏گويد: «بيچاره او! آيا سزاوارش نبود كه از پروردگارش بهشت بخواهد؟!» و اگر از آتش به خدا پناه نبرد، آتش مى‏گويد: «اى بيچاره او! آيا سزاوارش نبود كه از من به خدا پناه ببرد؟!».

امام على عليه ‏السلام: هر كس از خدا بهشت را درخواست كند، بهشت مى‏گويد: «پروردگارا! آنچه بنده‏ات خواست، به او عطا فرما» و هر كس از آتش به خدا پناه برد، آتش مى‏گويد: «پروردگارا! بنده‏ات را از آنچه از تو زنهار خواست، زنهار ده».

امام على عليه ‏السلام: هر گاه ولايتمدارانِ ما بر صراط روز قيامت بگذرند، منادى‏اى بانگ مى‏زند كه: اى آتش! فرو نشين. و آتش مى‏گويد: زود از من بگذريد، كه نور شما شعله مرا خاموش كرد!