پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار خصلت، نشانه شقاوت است: خشكيدگى چشم، سختىِ دل، دور و درازى آرزو، و علاقه به ماندن [در دنيا].

امام على عليه السلام:حاصل آرزوها، افسوس است.

امام على عليه السلام:حاصل آرزوها، افسوس است و ميوه اش، تباهى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين امّت، در آغاز با زهد و يقين درست شد و در آخر، با بخل و آرزو هلاك مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يقين و زهد، اين امّت را به صلاح مى كشانَد و آرزو و بخل، آن را تباه مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از كار امروز به فردا افكندن و آرزوىِ دراز در سر پروراندن بپرهيزيد؛ زيرا اينها سبب هلاك امّت ها بوده است.

امام على عليه السلام:پيشينيان شما را، در حقيقت، دو چيز هلاك كرد: درازى آرزو و غفلت از مرگ، تا آن گاه كه آنچه بدان وعده داده شده بودند (مرگ)، بر آنان فرود آمد؛ وعده اى كه با آمدن آن، ديگر عذرى پذيرفته نمى شود و جاى توبه نمى مانَد و مصيبت فلاكت بار و مكافات با آن همراه است.

امام على عليه السلام:مردم را، در حقيقت، دو خصلت به هلاكت مى افكند. اين دو، هم كسانى را كه پيش از شما بوده اند، هلاك كرده است و هم آنان را كه پس از شما مى آيند، هلاك خواهد كرد: يكى آرزو ـ كه آخرت را از ياد مى برد ـ و ديگر هوس، كه به گم راهى مى كشانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه به دنيا علاقه مند باشد و آرزوهاى دور و دراز در آن داشته باشد، خداوند به اندازه علاقه اش به دنيا، دل او را كور مى گردانَد.

مشكاة الأنوار:پيامبر خدا بر ديوانه اى گذشت و پرسيد: «او را چه شده است؟». گفتند: او ديوانه است. فرمود: «نه، او آسيب ديده است. ديوانه واقعى، كسى است كه دنيا را بر آخرت ترجيح دهد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دلش مالامال از عشق به دنيا شود، سه چيز همواره با اوست: مشقّتى كه رنج آن تمام نمى شود، حرصى كه به بى نيازى نمى انجامد، و آرزويى كه به پايان نمى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از نشانه هاى شقاوت اند: خشكى چشم، قساوت قلب، آزمندى شديد در طلب دنيا، و ادامه دادن به گناه.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس همه غصّه هايش را يك غصّه [يعنى غصّه آخرتش] قرار دهد، خداوند عز و جلغصّه هاى دنياى او را برطرف مى سازد، و هر كس انواع غصّه هاى دنيا وجودش را فرا بگيرد، خداوند، اهمّيتى نمى دهد كه در كدام وادى از وادى هاى آن، نابود مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنياخواهى، گرفتگى و اندوه را بسيار مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه صبح كند و دنيا، بزرگ ترين دلْ مشغولى او باشد، نزد خداوند جايگاهى ندارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خشكى چشم ها، ۲ ناشى از فراوانى گناهان است و فراوانى گناهان، ناشى از اندك بودن پارسايى است و اندك بودن پارسايى، ناشى از درشت طبعى بسيار است و درشت طبعى بسيار، ناشى از دنيادوستى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شش چيز، اعمال [نيكو]را بر باد مى دهد: پرداختن به عيب هاى مردم، سنگ دلى، دنيادوستى، كم حيايى، درازى آرزو، و [ظلمِ]ستمگرى كه [از ستمكارى]باز نَايستد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه به او [كارى از] دنيا و [كارى از]آخرت عرضه شود و او دنيا را بر آخرت برگزيند، روز قيامت، خداوند را در حالى ديدار مى كند كه حتّى يك حسنه هم ندارد تا با آن، خود را از آتش نگه بدارد؛ و هر كس آخرت را بر دنيا مقدّم بدارد و [كار] دنيا را وا گذارد، خداوند از او خشنود مى گردد و كارهاى بدش را مى آمرزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چه بد بنده اى است آن بنده اى كه طمعش او را به ننگ و پستى كشانَد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به خدا پناه بريد از طمعى كه به ننگ و پستى مى كشانَد و از طمعى كه به نتيجه نمى رسد و از طمعى كه بى جاست.