فیلترها
نتایج جستجو برای «دنیا سرای گذر است»: ۱۱ حدیث
الإمام زين العابدين عليه السلام:معاشِرَ أصحابي، اُوصيكُم بِالآخِرَةِ ولَستُ اُوصيكُم بِالدُّنيا، فَإِنَّكُم بِها مُستَوصَونَ وعَلَيها حَريصونَ وبِها مُستَمسِكونَ.
معاشِرَ أصحابي، إنَّ الدُّنيا دارُ مَمَرٍّ والآخِرَةَ دارُ مَقَرٍّ، فَخُذوا مِن مَمَرِّكُم لِمَقَرِّكُم، ولا تَهتِكوا أستارَكُم عِندَ مَن لا يَخفى عَلَيهِ أسرارُكُم، وأخرِجوا مِنَ الدُّنيا قُلوبَكُم قَبلَ أن تَخرُجَ مِنها أبدانُكُم ۱.
امام سجاد عليه السلام:اى گروه اصحاب من! شما را به آخرت سفارش مى كنم و به دنيا سفارشتان نمى كنم؛ زيرا خود بدان سفارش شده ايد و بدان آزمنديد و به دامن آن چنگ افكنده ايد.
اى گروه اصحاب من! دنيا، سراى گذر است و آخرت، سراى ماندن، پس از گذرگاه خود براى قرارگاهتان توشه برگيريد و پرده هاى خود را در پيشگاه كسى كه رازهايتان بر او پوشيده نيست، مَدَريد و دلهاى خود را از دنيا بيرون كنيد، پيش از آن كه كالبدهايتان از آن بيرون رود.
۱.أمالي الصدوق: 182 / 5 عن طاووس اليمانيّ.
عنه عليه السلام:أيّها الناسُ، إنّما الدنيا دارُ مَجازٍوالآخِرةُ دارُ قَرارٍ، فخُذوا مِن مَمَرِّكُم لِمَقَرِّكُم. ۱
امام على عليه السلام:اى مردم! دنيا سراى گذر است و آخرت سراى ماندن. پس، از گذرگاه خود براى اقامتگاه خود [توشه]برگيريد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 203
عنه عليه السلام:الدنيا دارُ مَمَرٍّ لا دارُ مَقَرٍّ، والناسُ فيها رجُلانِ: رجلٌ باعَ فيها نفسَهُ فأوبَقَها، ورَجُلٌ ابتاعَ نفسَهُ فَأعتَقَها. ۱
امام على عليه السلام:دنيا سراى گذر است نه جاى ماندن و مردم در آن دو دسته اند: كسى كه در دنيا خود را فروخت و در نتيجه، خويشتن را نابود (زندانى) كرد و كسى كه خود را خريد و در نتيجه، خويشتن را آزاد ساخت.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 133
عنه عليه السلام:إنّما الدُّنيا دارُ مَجازٍ، و الآخِرةُ دارُ قَرارٍ، فَخُذُوا مِن مَمَرّكُم لِمَقَرِّكُم. ۱
امام على عليه السلام:همانا دنيا سراى گذر است و آخرت سراى ماندن؛ پس، از گذرگاه خود براى اقامتگاهتان توشه برگيريد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 203.
عنه عليه السلام:الدُّنيا دارُ مَمَرٍّ، و النّاسُ فيها رجُلانِ: رجُلٌ باعَ نَفْسَهُ فأوْبَقَها، و رجُلٌ ابْتاعَ نَفسَهُ فأعْتَقَها. ۱
امام على عليه السلام:دنيا سراى گذر است و مردم در آن دو دسته اند: مردى كه خود را فروخت و اسير كرد، و مردى كه خويش را خريد و آزاد ساخت.
۱.تنبيه الخواطر: 1/75.
عيسى عليه السلام:إنّما الدنيا قَنطَـرةٌ، فاعبُرُوها و لا تَعمُروها. ۱
عيسى عليه السلام:دنيا پُلى بيش نيست؛ پس، از آن بگذريد و آبادش مكنيد.
۱.الخصال: 65/95.
تنبيه الخواطر:رُوِيَ أنّ جَبرئيلَ عليه السلام قالَ لِنوحٍ عليه السلام: يا أطوَلَ الأنبياءِ عُمراً، كيفَ وَجَدتَ الدنيا؟ قال: كَدارٍ لَها بابانِ دَخَلتُ مِن أحَدِهما و خَرَجتُ مِنَ الآخَرِ. ۱
تنبيه الخواطر:روايت شده است كه جبرئيل عليه السلام به نوح عليه السلام گفت: اى كهن سال ترين پيامبران! دنيا را چگونه ديدى؟ نوح گفت: همچون خانه اى دو در كه از يك در وارد شدم و از درِ ديگر بيرون رفتم.
۱.تنبيه الخواطر: 1/131.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:الدنيا دارُ مَن لا دارَ لَهُ، و مالُ مَن لا مالَ لَهُ، لها يَجمَعُ مَن لا عَقلَ له، و علَيها يُعادِي مَن لا عِلمَ لَهُ، و علَيها يَحسُدُ مَن لا ثِقَةَ لَهُ، و لَها يَسعى مَن لا يقينَ لَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا سراىِ كسى است كه سرايى ندارد و مالِ كسى است كه مالى ندارد. كسى براى دنيا جمع مى كند كه خِرَد ندارد و كسى بر سر آن به دشمنى بر مى خيزد كه از شناخت بى بهره است و كسى درباره آن حسادت مى ورزد كه [به خدا]اعتماد ندارد و كسى براى آن تلاش مى كند كه يقين ندارد.
۱.تنبيه الخواطر: 1/130.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:أيّها الناسُ، إنّما الدنيا دارُ مَجازٍ و الآخِرةُ دارُ قَرارٍ، فخُذوا مِن مَمَرِّكُم لِمَقَرِّكُم. ۱
امام على عليه السلام:اى مردم! دنيا سراى گذر است و آخرت سراى ماندن. پس، از گذرگاه خود براى اقامتگاه خود [توشه]برگيريد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 203.
عنه عليه السلام:الدنيا دارُ مَمَرٍّ لا دارُ مَقَرٍّ، و الناسُ فيها رجُلانِ: رجلٌ باعَ فيها نفسَهُ فأوبَقَها، و رَجُلٌ ابتاعَ نفسَهُ فَأعتَقَها. ۱
امام على عليه السلام:دنيا سراى گذر است نه جاى ماندن و مردم در آن دو دسته اند: كسى كه در دنيا خود را فروخت و در نتيجه، خويشتن را نابود (زندانى) كرد و كسى كه خود را خريد و در نتيجه، خويشتن را آزاد ساخت.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 133.
عنه عليه السلام:مَعاشِرَ أصحابي، الدُّنيا دارُ مَمَرٍّ وَالآخِرَةُ دارُ مَقَرٍّ، فَخُذوا مِن مَمَرِّكُم لِمَقَرِّكُم. ۱
امام زين العابدين عليه السلام:اى گروه ياران من! دنيا سراى گذر است و آخرت، سراى ماندن. پس، از گذرگاه خويش براى اقامتگاهتان توشه برگيريد.
۱.الأمالي للصدوق: ص 289 ح 321 عن طاووس اليماني، بحار الأنوار: ج 78 ص 147 ح 7.