الطبقات الكبرىـ به نقل از محمّد بن ابى محمّد بصرى ـ: امام حسين عليه السلام در نماز وَتْرش مى گفت: «خدايا! تو مى بينى و ديده نمى شوى. تو در چشم اندازِ برترى و پايان و آغاز، از آنِ توست. ما از خوارى و رسوايى، به تو پناه مى بريم.

مسند ابى يعلىـ به نقل از ابو حوراء ـ: امام حسين عليه السلام فرمود: «پيامبر خدا، كلماتى را به من آموخت تا آنها را در قنوت نماز وَتْر بگويم: پروردگارا! مرا در زُمره ره يافتگان، ره بنما و در زمره عافيت مندان، عافيت ده و در زُمره كسانى كه سرپرستى شان را به عهده دارى، سرپرستى كن و در آنچه به من داده اى، بركت ده و از شرّ آنچه حكم كرده اى، نگاهم دار، كه تو حكم مى رانى و بر تو حكم نمى شود و تو هر كه را دوست بدارى، خوار نمى دارى. خجسته و والا باد پروردگارِ ما!».