فیلترها
نتایج جستجو برای «دشمنی با اهل بیت علیهم السلام»: ۱۶ حدیث
تاريخ دمشقـ عن أبي أمامة الباهلي ـ: قال رسول اللّهِ صلى الله عليه و آله: لَو أنَّ عَبدًا عَبَدَ اللّهَ بَينَ الصَّفا وَالمَروَةِ ألفَ عامٍ، ثُمَّ ألفَ عامٍ، ثُمَّ ألفَ عامٍ، ثُمَّ لَم يُدرِك مَحَبَّتَنا لَأَكَبَّهُ اللّهُ عَلى مِنخَرَيهِ فِي النّارِ، ثُمَّ تَلا: «قُل لا أسأَلُكُم عَلَيهِ أجرًا إلَا المَوَدَّةَ فِي القُربى ۱» . ۲
تاريخ دمشقـ به نقل از ابو امامه باهلى ـ: پيامبر خدا فرمود: «اگر بنده اى هزار سال در ميان صفا و مروه، خدا را عبادت كند و هزار سال ديگر و هزار سال ديگر، امّا محبّت ما را نداشته باشد، خداوند، او را در آتش دوزخ، سرنگون مى سازد».
سپس اين آيه را تلاوت كرد: «بگو: من براى آن (رسالت) از شما مزدى نمى خواهم، مگر دوست داشتن خويشاوندان را» .
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:لَيلَةَ عُرِجَ بي إلَى السَّماءِ رَأَيتُ عَلى بابِ الجَنَّةِ مَكتوبًا: لا إلهَ إلَا اللّهُ، مُحَمَّدٌ رَسولُ اللّهِ، عَلِيٌّ حَبيبُ اللّهِ، وَالحَسَنُ وَالحُسَينُ صَفوَةُ اللّهِ، فاطِمَةُ خِيَرَةُ اللّهِ، عَلى باغِضِهِم لَعنَةُ اللّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شبى كه مرا به معراج بُردند، ديدم كه بر درِ بهشت نوشته شده است: «معبودى جز اللّه نيست. محمّد، فرستاده خداست. على، حبيب خداست. حسن و حسين، برگزيده خدايند. فاطمه، منتخب خداست. لعنت خدا بر دشمن آنان باد!».
۱.تاريخ بغداد: ج1 ص259.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أبغَضَنا أهلَ البَيتِ فَهُوَ مُنافِقٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه ما اهل بيت را دشمن بدارد، منافق است.
۱.فضائل الصحابة لابن حنبل: ج 2 ص 661 ح 1126.
عنه صلى الله عليه و آله:ألا ومَن ماتَ عَلى بُغضِ آلِ مُحَمَّدٍ ماتَ كافِرا، ألا ومَن ماتَ عَلى بُغضِ آلِ مُحَمَّدٍ لَم يَشُمَّ رائِحَةَ الجَنَّةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدانيد كه هر كس با دشمنى نسبت به خاندان محمّد بميرد، كافر مُرده است. بدانيد كه هر كس با بغض و دشمنى نسبت به خاندان محمّد بميرد، بوى بهشت را استشمام نخواهد كرد.
۱.الكشّاف: ج3 ص 403.
المعجم الأوسط عن جابر بن عَبدِ اللّهِ عَن رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أيُّهَا النّاسُ، مَن أبغَضَنا أهلَ البَيتِ حَشَرَهُ اللّهُ يَومَ القِيامَةِ يَهودِيّا، فَقُلتُ: يا رَسولَ اللّهِ، وإن صامَ وصَلّى؟ قالَ: وإن صامَ وصَلّى وزَعَمَ أنَّهُ مُسلِمٌ. ۱
المعجم الأوسطـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا فرمود: «اى مردم! هر كه ما اهل بيت را دشمن بدارد، خداوند در روز قيامت، او را يهودى محشور مى كند».
گفتم: اى پيامبر خدا! هر چند روزه بگيرد و نماز بخواند؟
فرمود: «هر چند روزه بگيرد و نماز بخواند و خود را مسلمان بداند».
۱.المعجم الأوسط: ج 4 ص 212 ح 4002.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كسْ ما اهل بيت را دشمن نمى دارد، مگر اين كه خداوند در روز قيامت، او را دستْ بُريده بر مى انگيزد.
عنه صلى الله عليه و آله:وَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ، لا يُبغِضُنا أهلَ البَيتِ أحَدٌ إلّا أدخَلَهُ اللّهُ النّارَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هيچ كسْ ما اهل بيت را دشمن نمى دارد، مگر اين كه خداوند، او را به دوزخ مى برد.
۱.المستدرك على الصحيحين: ج 3 ص 162 ح 4717.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الأَئِمَّةُ بَعدِي اثنا عَشَرَ، تِسعَةٌ مِن صُلبِ الحُسَينِ، وَالتّاسِعُ قائِمُهُم، فَطوبى لِمَن أحَبَّهُم، وَالوَيلُ لِمَن أبغَضَهُم ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امامانِ پس از من، دوازده نفرند كه نُه تن آنان از صلب حسين مى باشند و نهمين آنان قائمشان است. پس خوشا به حال كسى كه آنان را دوست بدارد و بدا به حال كسى كه ايشان را دشمن بدارد.
۱.كفاية الأثر: 30 عن أبي سعيد الخدري.
عنه صلى الله عليه و آله:الأَئِمَّةُ بَعدي بِعَدَدِ نُقَباءِ بَني إسرائيلَ كانُوا اثنَي عَشَرَ ـ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلىصُلبِ الحُسَينِ عليه السلام وقالَ: ـ مِن صُلبِهِ تِسعَةٌ أئِمَّةٌ أبرارٌ، وَالتّاسِعُ مَهدِيُّهُم، يَملَأُ الأَرضَ قِسطًا وعَدلاً كَما مُلِئَت جَورًا وظُلمًا، فَالوَيلُ لِمُبغِضيهِم ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امامانِ پس از من، به تعداد نقيبان بنى اسرائيلند كه دوازده نفر بودند ـ حضرت سپس دست خود را بر پشت حسين عليه السلام نهاد و فرمود: ـ از پشت اين، نُه امام پاك پا به عرصه هستى مى گذارند كه نهمين نفر، مهدى آنان است، او زمين را از عدل و داد پر مى كند همان گونه كه از جور و ستم پر شده است. پس، واى بر كسانى كه آنان را دشمن بدارند.
۱.المناقب لابن شهرآشوب: 1 / 295 عن سلمان الفارسيّ.
عنه صلى الله عليه و آله:لَو أنَّ عَبدًا عَبَدَ اللّهَ بَينَ الصَّفا وَالمَروَةِ ألفَ عامٍ، ثُمَّ ألفَ عامٍ، ثُمَّ ألفَ عامٍ، ثُمَّ لَم يُدرِك مَحَبَّتَنا لَأَكَبَّهُ اللّهُ عَلى مِنخَرَيهِ فِي النّارِ، ثُمَّ تَلا: «قُل لا أسأَلُكُم عَلَيهِ أجرًا إلاَّ المَوَدَّةَ فِي القُربى ۱» .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر بنده اى هزار سال در ميان صفا و مروه، خدا را عبادت كند و هزار سال ديگر و هزار سال ديگر، اما محبّت ما را نداشته باشد، خداوند او را در آتش دوزخ سرنگون سازد. حضرت سپس اين آيه را تلاوت كرد: «بگو: من براى آن (رسالت) از شما مزدى نمى خواهم، مگر دوست داشتن خويشاوندان را».
۱.تاريخ دمشق «ترجمة الإمام عليّ عليه السلام»: 1 / 132 / 182 عن أبي أمامة الباهليّ، وراجع المناقب لابن شهرآشوب: 3 / 198، والآية 23 من سورة الشورى.
عنه صلى الله عليه و آله:لَو أنَّ عَبدًا عَبَدَ اللّهَ ألفَ عامٍ، ثُمَّ ذُبِحَ كَما يُذبَحُ الكَبشُ، ثُمَّ أتَى اللّهَ بِبُغضِنا أهلَ البَيتِ لَرَدَّ اللّهُ عَلَيهِ عَمَلَهُ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر بنده اى هزار سال خدا را عبادت كند وسپس چون قوچ قربانى شود، اما با بغض نسبت به ما اهل بيت، نزد خداوند آيد، خدا عملش را به خودش برمى گرداند.
۱.المحاسن: 1 / 271 / 527 عن جابر عن الإمام الباقر عليه السلام.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ يُبغِضُ الآكِلَ فَوقَ شِبَعِهِ، وَالغافِلَ عَن طاعَةِ رَبِّهِ، وَالتّارِكَ
لِسُنَّةِ نَبِيِّهِ، وَالمُخفِرَ ذِمَّتَهُ، وَالمُبغِضَ عِترَةَ نَبِيِّهِ، وَالمُؤذِيَ جيرانَهُ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند نفرت دارد از كسى كه از روى سيرى چيزى بخورد و از كسى كه از طاعت پروردگارش غافل گردد و از كسى كه سنّت پيامبر او را فرو گذارد و از كسى كه پيمان او را بشكند و از كسى كه عترت پيامبر او را دشمن دارد و از كسى كه همسايگانش را بيازارد.
۱.كنز العمّال: 16 / 87 / 44029، إحقاق الحقّ: 9 / 521 نقلاً عن إحياء الميت مطبوع بهامش الاتحاف، كلاهما عن الديلميّ عن أبي هريرة.
عنه صلى الله عليه و آله:لا يُبغِضُنا إلاّ مَن خَبُثَت وِلادَتُهُ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ما را دشمن ندارد مگر كسى كه ناپاكزاده باشد.
۱.أمالي الصدوق: 384 / 14، علل الشرائع: 141 / 3 عن زيد بن عليّ بن الحسين عن أبيه عن آبائه عليهم السلام، الفقيه: 1 / 96 / 203 عن الإمام الصادق عليه السلام وزاد «أو حملت به اُمّه في حيضها».
الإمام عليّ عليه السلام:أشَدُّ العَمى مَن عَمِيَ عَن فَضلِنا وناصَبَنَا العَداوَةَ بِلا ذَنبٍ سَبَقَ إلَيهِ مِنّا، إلاّ أنّا دَعَونا إلَى الحَقِّ، ودَعاهُ مَن سِوانا إلَى الفِتنَةِ وَالدُّنيا، فَأَتاهُما ونَصَبَ البَراءَةَ مِنّا وَالعَداوَةَ لَنا ۱.
امام على عليه السلام:بدترين كورى، كورى كسى است كه از ديدن برترى ما كور باشد و بى آن كه از ما نسبت به او خطايى سر زده باشد، در برابرمان به دشمنى برخيزد، جز اين كه [تنها گناه ما اين است كه] ما او را به سوى حقّ فرا خوانده ايم و ديگران وى را به سوى فتنه و دنيا و او فتنه و دنيا را برگزيد و پرچم بيزارى و دشمنى در برابر ما برافراشت.
۱.الخصال: 633 / 10 عن أبي بصير ومحمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، غرر الحكم: 3296 وفيه «أشدّ الناس عمىً من عمي عن حبّنا وفضلنا.».
عنه عليه السلام:ما مِن عَبدٍ إلاّ وعَلَيهِ أربَعونَ جُنَّةً ۱ حَتّى يَعمَلَ أربَعينَ كَبيرةً، فَإِذا عَمِلَ أربَعينَ كَبيرَةً اِنكَشَفَت عَنهُ الجُنَنُ، فَيوحِي اللّهُ إلَيهِم أنِ استُروا عَبدي بِأَجنِحَتِكُم، فَتَستُرُهُ المَلائِكَةُ بِأَجنِحَتِها. فَما يَدَعُ شَيئًا مِنَ القَبيحِ إلاّ قارَفَهُ، حَتّى يَمتَدِحَ إلَى النّاسِ بِفِعلِهِ القَبيحِ، فَيَقولُ المَلائِكَةُ: يا رَبِّ، هذا عَبدُكَ ما يَدَعُ شَيئًا إلاّ رَكِبَهُ، وإنّا لَنَستَحيي مِمّا يَصنَعُ. فَيوحِي اللّهُ عَزَّوجَلَّ إلَيهِم أنِ ارفَعوا أجنِحَتَكُم عَنهُ، فَإِذا فَعَلَ ذلِكَ أخَذَ في بُغضِنا أهلَ البَيتِ، فَعِندَ ذلِكَ يَنهَتِكُ سِترُهُ فِي السَّماءِ وسِترُهُ فِيالأَرضِ، فَيَقولُ المَلائِكَةُ: يا رَبِّ، هذا عَبدُكَ قَد بَقِيَ
امام على عليه السلام:هيچ بنده اى نيست، مگر اين كه براى او چهل پرده كشيده شده است، تا اين كه چهل گناه كبيره مرتكب شود. و چون چهل كبيره مرتكب شود، پرده ها از او برداشته شود. پس خداوند به آن [فرشته]ها وحى فرمايد كه بنده ام را با بالهاى خود بپوشانيد و فرشتگان با بالهايشان او را بپوشانند. سپس هيچ كار زشتى نباشد، مگر اين كه آن را انجام دهد، تا جايى كه به واسطه كردار زشت خود بر مردم فخر فروشد. آن گاه فرشتگان گويند: پروردگارا، اين بنده تو هر كار زشتى را مرتكب مى شود و ما از آن چه او مى كند، خجالت مى كشيم. پس خداوند عز و جل به آنها وحى فرمايد كه بالهاى خود را از روى او برداريد و چون كارش بدين جا كشد، دشمنى با ما اهل بيت را در پيش گيرد و در اين هنگام است كه پرده او در آسمان و زمين دريده شود و فرشتگان
جَميلُ بنُ مُيَسِّر عَن أبيهِ النَّخَعِيِّ:قالَ لي أبو عَبدِ اللّهِ عليه السلام: يا مُيَسِّرُ، أيُّ البُلدانِ أعظَمُ حُرمَةً؟ قالَ: فَما كانَ مِنّا أحَدٌ يُجيبُهُ حَتّى كانَ الرّادَّ عَلى نَفسِهِ، فَقالَ: مَكَّةُ، فَقالَ: أيُّ بِقاعِها أعظَمُ حُرمَةً؟
قالَ: فَماكانَ مِنّا أحَدٌ يُجيبُهُ حَتّى كانَ الرّادَّ عَلى نَفسِهِ، فَقالَ: ما بَينَ الرُّكنِ إلَى الحَجَرِ، وَاللّهِ لَو أنَّ عَبدًا عَبَدَ اللّهَ ألفَ عامٍ حَتّى يَنقَطِعَ عِلباؤُهُ ۱ هَرَمًا ثُمَّ أتَى اللّهَ بِبُغضِنا أهلَ البَيتِ لَرَدَّ اللّهُ عَلَيهِ عَمَلَهُ ۲.
جميل بن ميسّر از پدرش نخعى:حضرت صادق عليه السلام به من فرمود: اى ميسّر، حرمت كدام يك از شهرها بيشتر است؟ ميسّر مى گويد: هيچ يك از ما پاسخى نداشت كه بگويد تا اين كه خود حضرت جواب سؤالش را داد و فرمود: مكّه. سپس فرمود: حرمت كدام نقطه مكه بيشتر است؟ ميسر گويد: اين بار نيز هيچ يك از ما پاسخى نداشت كه بگويد و آن حضرت خود جواب داد: فاصله ميان ركن تا حجر. به خدا سوگند اگر بنده اى هزار سال خدا را عبادت كند، چندان كه از پيرى و فرتوتى، رگ گردنش قطع شود و با اين حال با دشمنى نسبت به ما اهل بيت بر خدا درآيد، خداوند عملش را به او برگرداند.