بحار الأنوارـ به نقل از مجاهد، از اسماء بنت عُمَيس ـ: من، ساقدوش عايشه بودم كه او را آماده كردم و بر پيامبر خدا وارد شديم. عدّه اى از زنان نيز با من بودند. به خدا سوگند، نزد پيامبر خدا، خوراكى جز يك كاسه شير نبود. پيامبر خدا، مقدارى شير نوشيد و سپس كاسه را به دست عايشه داد. دختر [از گرفتن كاسه شير]شرم كرد. من گفتم: دست پيامبر خدا را رد نكن. ظرف را بگير. عايشه، با حالت شرم، كاسه را گرفت و مقدارى شير نوشيد. سپس [پيامبر صلى الله عليه و آله] فرمود: «به بقيّه زنان هم بده». آنها گفتند: ما ميل نداريم. فرمود: «گرسنگى و دروغ را با هم جمع نكنيد». گفتم: اى پيامبر خدا! اگر كسى از ما ميل به چيزى داشته باشد و بگويد ميل ندارم، آيا اين، دروغ به شمار مى آيد؟ فرمود: «دروغ، نوشته مى شود. حتّى

بحار الأنوارـ به نقل از مجاهد، از اسماء بنت عُمَيس ـ: من، ساقدوش عايشه بودم كه او را آماده كردم و بر پيامبر خدا وارد شديم. عدّه اى از زنان نيز با من بودند. به خدا سوگند، نزد پيامبر خدا، خوراكى جز يك كاسه شير نبود. پيامبر خدا، مقدارى شير نوشيد و سپس كاسه را به دست عايشه داد. دختر [از گرفتن كاسه شير]شرم كرد. من گفتم: دست پيامبر خدا را رد نكن. ظرف را بگير. عايشه، با حالت شرم، كاسه را گرفت و مقدارى شير نوشيد. سپس [پيامبر صلى الله عليه و آله] فرمود: «به بقيّه زنان هم بده». آنها گفتند: ما ميل نداريم. فرمود: «گرسنگى و دروغ را با هم جمع نكنيد». گفتم: اى پيامبر خدا! اگر كسى از ما ميل به چيزى داشته باشد و بگويد ميل ندارم، آيا اين، دروغ به شمار مى آيد؟ فرمود: «دروغ، نوشته مى شود. حتّى

بحار الأنوارـ به نقل از اسماء بنت عميس ـ: من ساقدوش عايشه بودم كه او را آماده كردم و به نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله بردم. عدّه اى از زنان نيز با من بودند. به خدا قسم، نزد رسول خدا خوراكى جز يك كاسه شير نبود. رسول خدا، مقدارى شير نوشيد و سپس كاسه را به دست عايشه داد. اسماء مى گويد: دختر [از گرفتن كاسه شير]شرم كرد. من گفتم: دست رسول خدا را رد نكن، ظرف را بگير. عايشه، با حالت شرم كاسه را گرفت و مقدارى شير نوشيد. حضرت سپس فرمود: به بقيه زنان هم بده بنوشند. آنها گفتند: ما ميل نداريم. رسول خدا فرمود: گرسنگى و دروغ را با هم جمع نكنيد. اسماء مى گويد: عرض كردم: اى رسول خدا! اگر كسى از ما ميل به چيزى داشته باشد و بگويد ميل ندارم، آيا اين دروغ به شمار مى آيد؟ فرمود: دروغ نوشته مى شود. حتى دروغ

بحار الأنوارـ به نقل از اسماء بنت عميس ـ: من ساقدوش عايشه بودم كه او را آماده كردم و به نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله بردم. عدّه اى از زنان نيز با من بودند. به خدا قسم، نزد رسول خدا خوراكى جز يك كاسه شير نبود. رسول خدا، مقدارى شير نوشيد و سپس كاسه را به دست عايشه داد. اسماء مى گويد: دختر [از گرفتن كاسه شير]شرم كرد. من گفتم: دست رسول خدا را رد نكن، ظرف را بگير. عايشه، با حالت شرم كاسه را گرفت و مقدارى شير نوشيد. حضرت سپس فرمود: به بقيه زنان هم بده بنوشند. آنها گفتند: ما ميل نداريم. رسول خدا فرمود: گرسنگى و دروغ را با هم جمع نكنيد. اسماء مى گويد: عرض كردم: اى رسول خدا! اگر كسى از ما ميل به چيزى داشته باشد و بگويد ميل ندارم، آيا اين دروغ به شمار مى آيد؟ فرمود: دروغ نوشته مى شود. حتى دروغ