پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ـ از روى حكمت و لطف خويش ـخداوند آسايش و شادمانى را در يقين و خرسندى قرار داد و غم و اندوه را در شك و ناخرسندى [از خدا].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! دنيا سراى غم است نه سراى شادى، سراى دشوارى است نه سراى آسودگى. پس، هر كه آن را شناخت با اميدى شاد نشد و با سختى و عسرتى اندوهگين نگشت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جمله «لاحول ولا قوّة الّا باللّه»نود و نه درد را شفا مى دهد كه ساده ترين آنها اندوه است.

مطالب السؤولـ به نقل از ابن عباس ـ: بعد از سخن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، از هيچ سخنى به اندازه نامه اى كه على بن ابى طالب عليه السلام براى من نوشت بهره مند نشدم. او به من نوشت: اما بعد، آدمى براى نرسيدن به آنچه به او نمى رسيد اندوهگين مى شود و از رسيدن به آنچه نمى شد به او نرسد شاد مى شود. پس، آنجا شادى كن كه به چيزى از آخرت خود رسيده اى و آن جا اندوهگين شو كه چيزى از آخرت خود را از دست داده اى. اگر به چيزى از دنياى خود رسيدى شادى مكن و اگر چيزى از آن را از دست دادى اندوهگين مشو. همّ و غم خود را براى پس از مرگ به كار گير؛ والسلام.

امام على عليه السلام:چه نيكو غم زدايى است، يقين.

امام على عليه السلام:شستن جامه ها (نظافت لباس)، غم و اندوه را مى برد.

امام صادق عليه السلام:اگر همه چيز به قضا و قدر است پس اندوه خوردن چرا؟!

امام صادق عليه السلام:يكى از پيامبران از غم و اندوه به درگاه خداوند شِكوه كرد؛ خداوند به او دستور داد انگور تناول كند.

امام صادق عليه السلام:هر كس در خود اندوهى بيابد و علت آن را نداند، سر خود را بشويد.