پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس كه آخرتْ همّ و غم او باشد خداوند امور او را به سامان مى آورد و بى نيازى را در بين دو چشم او قرار مى دهد و دنيا على رغم ميلِ خود نزد او مى رود. و هر كس كه دنيا همّ و غمش باشد خداوند امورش را از هم مى پاشد و فقر را در بين دو چشم او قرار مى دهد و از دنيا جز آنچه خداوند برايش مقدّر داشته نصيبش نمى شود.

امام على عليه السلام:هر كه تمام همّ و غم خود را آخرتش قرار دهد به آرزوي (آخرت)مى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شما را به پرواى الهى سفارش مى كنم و سفارشِ شما را به خدا مى كنم ـ كه من براى شما هشدار دهنده اى آشكار گويم ـ كه در ميان بندگان و سرزمينهاى خداوند بر او برترى نجوييد؛ زيرا خداوند متعال براى من و شما [چنين]فرموده است: «آن سراى آخرت را آنِ كسانى مى كنيم كه در زمين، خواهان برترى جويى و تباهكارى نيستند».

امام على عليه السلام:چون خلافت را به دست گرفتم، گروهى پيمان شكستند و گروهى از دين خارج شدند و دسته اى ديگر ستم پيشه كردند؛ گويى اين سخن خداوند سبحان را نشنيدند كه «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى دهيم كه در زمين، خواهان برترى جويى و تباهكارى نيستند». آرى، سوگند به خدا كه آن را شنيدند و فهميدند، اما دنيا در چشم آنها زيبا شد و زيب و زيورهاى آن خوشايندشان گرديد.

امام على عليه السلامـ درباره آيه «آن سراى آخرت.» ـفرمود: اين آيه درباره حكمرانان دادگر و فروتن و ديگر صاحبان قدرت نازل شده است.

امام على عليه السلام:اگر حتّى بند كفشِ آدمى او را سرخوش كند، مشمول آيه «آن سراى آخرت.» مى شود.

امام على عليه السلام:اگر انسان از اين كه بند كفش او از بند كفش دوستش بهتر است سرخوش شود، مشمول اين آيه مى شود.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «علوّا فى الأرض و لا فسادا» ـفرمود: منظور از «علوّ»، بزرگى و فخر فروشى است و منظور از «فساد»، زنان.

تفسير القمّىـ به نقل از حفص بن غياث ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: «اى حفص! دنيا در نظر من چونان مردار است كه هرگاه ناچار شدم، از آن مى خورم.». آن گاه آيه «آن سراى آخرت را از آنِ كسانى مى كنيم كه در زمين، خواهان برترى جويى و تباهكارى نيستند و فرجام [خوش]، از آنِ پرهيزگاران است» را تلاوت نمود و شروع به گريستن كرد و فرمود: «سوگند به خدا كه با اين آيه همه آرزوها بر باد رفت».