فیلترها
نتایج جستجو برای «خاستگاه های آرزوهای بیهوده»: ۷ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ آدَمَ قَبلَ أن يُصيبَ الذَّنبَ كانَ أجَلُهُ بَينَ عَينَيهِ وأمَلُهُ خَلفَهُ، فَلَمّا أصابَ الذَّنبَ جَعَلَ اللّهُ أمَلَهُ بَينَ عَينَيهِ وأجَلَهُ خَلفَهُ، فَلا يَزالُ يَأمُلُ حَتّى يَموتَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدم عليه السلام پيش از آن كه گناه كند، ۲ اَجَلش پيش روى او بود و آرزويش پشتِ سرش. چون گناه كرد، خداوند، آرزويش را پيشِ چشم او قرار داد و اَجَلش را پشت سرش. از اين رو، پيوسته آرزو مى كند تا مى ميرد.
علل الشرائع عن مُعَمَّر بن يحيى:قُلتُ لِأَبي جَعفَرٍ عليه السلام: ما بالُ النّاسِ يَعقِلونَ ولا يَعلَمونَ؟ ۱
قالَ عليه السلام: إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى حينَ خَلَقَ آدَمَ جَعَلَ أجَلَهُ بَينَ عَينَيهِ وأمَلَهُ خَلفَ ظَهرِهِ، فَلَمّا أصابَ الخَطيئَةَ جَعَلَ ۲ أمَلَهُ بَينَ عَينَيهِ وأجَلَهُ خَلفَ ظَهرِهِ، فَمِن ثَمَّ يَعقِلونَ ولا يَعلَمونَ. ۳
علل الشرائعـ به نقل از معمّر بن يحيى ـ: به امام باقر عليه السلام گفتم: چرا مردم با آن كه خِرد دارند، نمى فهمند؟ ۴
فرمود: «زمانى كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ آدم عليه السلام را آفريد، اَجَل او را پيشِ رويش قرار داد و آرزويش را پشتِ سرش، و چون مرتكب خطا شد، آرزويش را پيش روى او قرار داد و اَجَلش را پشتِ سرش. از اين روست كه خِرد دارند، امّا نمى فهمند».
۱.قال المجلسي قدس سره: يحتمل أن يكون المراد: ما بال الناس يعلمون الموت والحساب والعقاب ويؤمنون بها ولا يظهر أثر ذلك العلم في أعمالهم؟ فهم فيما يعملون من الخطايا كأنّهم لا يعلمون شيئا من ذلك. والظاهر أنّ هاهنا تصحيفا من النسّاخ، وكان «لا يعملون» بتقديم الميم على اللام فيرجع إلى ما ذكرنا (بحار الأنوار: ج 1 ص 162).
۲.في المصدر: «حصل»، وما أثبتناه من بحار الأنوار.
۳.علل الشرايع: ص 92 ح 1، بحار الأنوار: ج 1 ص 161 ح 2.
۴.مجلسى قدس سره گويد: ممكن است مراد اين باشد كه: چرا مردم با آن كه مى دانند مرگ و حساب و كتاب و مجازات در كار است و به آنها ايمان دارند اثر اين دانستن در اعمال و رفتار آنان ظاهر نمى شود؟ پس، با خطاها و گناهانى كه مى كنند گويى چيزى در اين باره نمى دانند. ظاهراً در اين جا تصحيفى از جانب ناسخان صورت گرفته و «لايعلمون»، «لايعملون». [عمل نمى كنند]بوده است؛ بنابراين، معناى جمله بر مى گردد به آنچه گفتيم.
امام على عليه السلام:دنيا، اَجَل ها را نزديك مى سازد و آرزوها را دور و دراز مى گردانَد و مردان را به نابودى مى كشانَد و احوال را دگرگون مى كند. هركه بر دنيا چيرگى جويد، دنيا بر او چيره مى آيد و هر كه با آن كُشتى گيرد، دنيا او را زمين مى زند و هركه نافرمانى آن كند، دنيا فرمانش مى برد و هركه آن را ترك گويد، دنيا به نزدش مى رود.
امام على عليه السلام:روزگار، بدن ها را كُهنه مى كند و آرزوها را نو مى سازد، مرگ را نزديك مى سازد و آرزو را دور مى گردانَد. هركه به روزگار دست يافت، به سختى افتاد و هركه به آن دست نيافت، رنجور شد.
عنه عليه السلام:أيُّهَاالنّاسُ! إنَّكُم إن آثَرتُمُ الدُّنيا عَلَى الآخِرَةِ أسرَعتُم إجابَتَها إلَى العَرَضِ الأَدنى، ورَحَلَت مَطايا آمالِكُم إلَى الغايَةِ القُصوى، تورِدُ مَناهِلَ ۱ عاقِبَتِها النَّدَمَ، وتُذيقُكُم ما فَعَلَت بِالاُمَمِ الخالِيَةِ وَالقُرونِ الماضِيَةِ مِن تَغَيُّرِ الحالاتِ وتَكَوُّنِ المَثُلات ۲. ۳
امام على عليه السلام:اى مردم! شما اگر دنيا را بر آخرت بر گزينيد، در پذيرفتن دعوت آن به كالاى پست شتافته ايد و مَركب آرزوهايتان تا دورترين مقصد، تاخت بر مى دارند و شما را به آبشخورهايى مى بَرَند كه فرجامشان پشيمانى است و كارهايى را كه با امّت هاى پيشين و نسل هاى گذشته كرد، يعنى دگرگونى حالات و فرودآمدن كيفرها، به شما نيز مى چشانَد.
الإمام الصادق عليه السلام:مَن تَعَلَّقَ قَلبُهُ بِالدُّنيا تَعَلَّقَ قَلبُهُ بِثَلاثِ خِصالٍ: هَمٍّ لا يَفنى، وأمَلٍ لا يُدرَكُ، ورَجاءٍ لا يُنالُ. ۱
امام صادق عليه السلام:هركس قلبش به دنيا دل بسته باشد، دل بسته به سه چيز است: اندوهى پايان ناپذير، آرزويى دست نايافتنى، و اميدى به دست نياوردنى.
۱.الكافي: ج 2 ص 320 ح 17، الخصال: ص 88 ح 22 كلاهما عن ابن أبي يعفور، تحف العقول: ص 367، روضة الواعظين: ص 484، بحار الأنوار: ج 73 ص 24 ح 16.