امام صادق عليه السلام:پوشيده نگه داشتن اسرار ما، جهاد در راه خداست.

امام صادق عليه السلام:شناخت اين امر (امامت) تنها به ولايت و دوستى آن نيست، بلكه بايد آن را از نااهل پوشيده داريد. كافى است كه آنچه ما مى گوييم، شما نيز بگوييد و از آنچه لب فرو مى بنديم، شما هم لب فرو بنديد.

امام كاظم عليه السلامـ در نامه اى از زندان به على بن سويد سائى ـنوشت: آنچه را كه از تو خواسته ام مكتوم بدارى، فاش مگردان.

امام باقر عليه السلام:روز قيامت، آدمى محشور مى شود و در حالى كه يك قطره خون هم نريخته، به اندازه يك شيشه حجامت يا بيشتر به او خون مى دهند و مى گويند: اين سهم تو از خون فلانى است. عرض مى كند: بار پروردگارا! تو مى دانى كه جانم را ستاندى در حالى كه قطره خونى نريخته بودم. مى فرمايد: درست است، اما از فلانى، چنين و چنان روايتى شنيدى و آن را روايت كردى كه به زيان او تمام شد؛ زيرا آن روايت دهان به دهان گشت تا به فلان ستمگر رسيد و او را به خاطر آن كشت و حالا اين سهم تو از خون اوست.

امام صادق عليه السلام:كسى كه حديث ما را به زيانمان فاش سازد، به منزله كسى است كه حقّ ما را انكار كند.

امام صادق عليه السلام:هر كه حديث ما را به زيانمان فاش سازد، خداوند ايمان را از او بگيرد.

امام صادق عليه السلام:كسى كه حديث ما را فاش كند، ما را به خطا نكشته، بلكه عمدا كشته است.

امام صادق عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ، دين را دو دولت قرارداد: دولت آدم ـ و آن دولت خداست ـ و دولت ابليس. پس، هر گاه خداوند بخواهد كه آشكارا بندگى شود، دولت آدم روى كار آيد و هر گاه خدا بخواهد كه پنهانى عبادت شود، دولت ابليس بر سر كار آيد و كسى كه آنچه را خدا مى خواهد پنهان بماند فاش سازد، از دين بيرون رفته است.

امام صادق عليه السلام:فاش كننده راز [ما] شك كننده [و سست عقيده نسبت به حقانيّت ائمه عليهم السلام] است و كسى كه آن را نزد نااهل بازگو كند، كافر است.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «اين بدان سبب است كه به آيات خدا كفر مى ورزيدند و پيامبران را بناحق مى كشتند» ـفرمود: به خدا قسم كه آنها را با دستهاى خود نكشتند و با شمشيرهاى خويش نزدند، بلكه سخنان ايشان را شنيدند و آنها را فاش ساختند و در نتيجه، آن پيامبران دستگير و كشته شدند.