فیلترها
نتایج جستجو برای «بیماری های روحی»: ۴ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يُحبَسُ أَهلُ الجَنَّةِ بَعدَما يَجوزونَ الصِّراطَ حَتّى يُؤخَذَ لِبَعضِهِم مِن بَعضٍ ظُلاماتُهُم فِي الدُّنيا، ويَدخُلونَ الجَنَّةَ ولَيسَ في قُلوبِ بَعضِهِم عَلى بَعضِهِم غِلٌّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشتيان را، پس از گذشتن از صراط، نگه مى دارند تا تقاصِ ستم هايى كه در دنيا به يكديگر كرده اند، از آنها گرفته شود و با دل هايى خالى از كينه نسبت به هم، وارد بهشت شوند.
۱.فتح الباري: ج 11 ص 399، الزهد لابن المبارك: ص 499 ح 1419 نحوه، الدرّ المنثور: ج 5 ص 84 نقلاً عن ابن أبي حاتم عن الحسن.
عنه صلى الله عليه و آلهـ في حَديثٍ يَصِفُ فيهِ كَيفِيَّةَ حَشرِ المُتَّقينَ يَومَ القِيامَةِ ـ: وإذا عِندَ بابِ الجَنَّةِ شَجَرَةٌ يَنبُعُ مِن أصلِها عَينانِ، فَيَشرَبونَ مِن إحدَى العَينَينِ، فَإِذا بَلَغَ الشَّرابُ الصَّدرَ أَخرَجَ اللّهُ ما في صُدورِهِم مِن غِلٍّ أو حَسَدٍ أو بَغيٍ، وذلِكَ قَولُ اللّهِ تَعالى: «وَ نَزَعْنَا مَا فِى صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ إِخْوَ نًا عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَـبِلِينَ» ۱، فَلَمَّا انتَهَى الشَّرابُ إِلَى البَطنِ طَهَّرَهُم مِن دَنَسِ الدُّنيا وَقَذَرِها، وَذلِكَ قَولُ اللّهِ تَعالَى: «وَ سَقَـاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا» ، ثُمَّ اغتَسَلوا مِنَ الاُخرى فَجَرَت عَلَيهِم نَضرَةُ النَّعيمِ، فَلا تَشعَثُ أَبدانُهُم وَلا تَغَيَّرُ أَلوانُهُم أَبَدا. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حديثى كه در آن، چگونگى محشور شدن پرهيزگاران را در قيامت، بيان مى كند ـ: بر درِ بهشت، با درختى رو به رو مى شوند كه از پاى آن، دو چشمه مى جوشد: از يك چشمه اش مى نوشند و به محض آن كه نوشيدنى به سينه شان رسيد، خداوند، هر آنچه كينه و حسادت و بدخواهى در سينه هاى آنهاست، همه را بيرون مى برد. اين است سخن خداى بلندمرتبه: «و آنچه كينه در سينه هاى آنان است، بر مى كَنيم. برادرانه بر تخت هايى، رو به روى يكديگر نشسته اند» . و نوشيدنى چون به معده رسد، آنان را از آلودگى ها و نجاست هاى دنيا پاك مى گرداند. اين است سخن خداى بلندمرتبه: «و پروردگارشان نوشيدنى اى پاك كننده به آنان نوشانيد» .
سپس خود را در چشمه ديگر، شستشو مى دهند و خرّمى، نعمت وجودشان را فرا مى گيرد و ديگر،
عنه صلى الله عليه و آله:أوَّلُ زُمرَةٍ تَلِجُ الجَنَّةَ صورَتُهُم عَلى صورَةِ القَمَرِ لَيلَةَ البَدرِ، لا يَبصُقونَ فيها ولا يَمتَخِطونَ ولا يَتَغَوَّطونَ، آنِيَتُهُم فيهَا الذَّهَبُ، أمشاطُهُم مِنَ الذَّهَبِ وَالفِضَّةِ، ومَجامِرُهُمُ الأُلُوَّةُ ۱، ورَشحُهُمُ المِسكُ، ولِكُلِّ واحِدٍ مِنهُم زَوجَتانِ يُرى مُخُّ سوقِهِما مِن وَراءِ اللَّحمِ مِنَ الحُسنِ، لَا اختِلافَ بَينَهُم ولا تَباغُضَ، قُلوبُهُم قَلبُ رَجُلٍ واحِدٍ، يُسَبِّحونَ اللّهَ بُكرَةً وَعَشِيّا. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين گروهى كه وارد بهشت مى شوند، صورت هايشان مانند ماه شب چهارده مى درخشد. در بهشت، نه آب دهان مى اندازند و نه ترشّحات بينى و نه قضاى حاجت دارند. ظرف هايشان در آن جا، طلاست و شانه هاى سرشان، از طلا و نقره و بخوردان هايشان، عود و عرقشان مُشك است. هر يك از ايشان، دو همسر دارد كه از شدّت زيبايى، مغز ساق آنها از پشت گوشت، ديده مى شود.
هيچ ناسازى و نفرتى ميان ايشان (بهشتيان) نيست و همگى يك دل اند و بام و شام، خداوند را به پاكى مى ستايند.
امام على عليه السلامـ در احوال پرهيزگاران ـ: آهنگ سراى سلامت كردند؛ سرايى كه هر كس به آن وارد شود، از نگرانى و اندوه ها در امان است.