فیلترها
نتایج جستجو برای «بهترین امان»: ۳ حدیث
عنه عليه السلام:خَرَجَ مُوَسى عليه السلام فَمَرَّ بِرَجُلٍ مِن بَنِي إِسرائِيلَ، فَذَهَبَ بِهِ حَتّى خَرَجَ إِلَى الطُّورِ، فَقالَ لَهُ: اجلِس حَتّى أَجِيئَكَ، وَخَطَّ عَلَيهِ خَطَّةً، ثُمَّ رَفَعَ رَأسَهُ إِلَى السَّماءِ، فَقالَ: اِستَودَعتُكَ صاحِبِي وَأَنتَ خَيرُ مُستَودَعٍ. ثُمَّ مَضى، فَناجاهُ اللّهُ بِما أَحَبَّ أَن يُناجِيَهُ، ثُمَّ انصَرَفَ نَحوَ صاحِبِهِ، فَإِذا أَسَدٌ قَد وَثَبَ عَلَيهِ فَشَقَّ بَطنَهُ، وَفَرَثَ لَحمَهُ، وَشَرِبَ دَمَهُ.
فَرَفَعَ مُوسى رَأسَهُ فَقالَ: يا رَبِّ، اِستَودَعتُكَهُ وَأَنتَ خَيرُ مُستَودَعٍ، فَسَلَّطتَ عَلَيهِ شَرَّ كِلابِكَ فَشَقَّ بَطنَهُ، وَفَرَثَ لَحمَهُ، وَشَرِبَ دَمَهُ!!
فَقِيلَ: يا مُوسى، إِنَّ صاحِبَكَ كانَت لَهُ مَنزِلَةٌ فِي الجَنَّةِ، لَم
امام باقر عليه السلام:موسى عليه السلام بيرون رفت. در راه به مردى از بنى اسرائيل بر خورد و او را نيز با خود بُرد تا آن كه به جانب طور رفت. به آن مرد فرمود: «بنشين تا برگردم» و گرداگرد او خطّى كشيد. سپس سرش را به سوى آسمان بر داشت و گفت: «رفيقم را به تو سپردم و تو، بهترين نگهدارى» و آن گاه رفت.
خداوند، چندان كه خواست، با موسى به نجوا پرداخت و پس از آن، موسى به سوى رفيق خود باز گشت؛ ولى ديد شيرى به او حمله برده و شكمش را دريده و گوشتش را خورده و خونش را آشاميده است.
موسى سر به آسمان بر داشت و گفت: «پروردگارا! من او را به تو ـ كه بهترين امانتدارى ـ، سپردم؛ ولى تو بدترين درنده ات را بر او مسلّط ساختى و شكمش را دريد و گوشتش را خورد و خونش را آشاميد!».
گفته شد: اى موسى! رفيق تو را در بهشت،
۱.مشكاة الأنوار: ص 508 ح 1706، جامع الأخبار: ص 312 ح 867، بحار الأنوار: ج 67 ص 237 ح 54.
تاريخ دمشقـ بَعدَ ذِكرِهِ كِتابَ عَمرِو بنِ سَعيدِ بنِ العاصِ لِلحُسَينِ عليه السلام وطَلَبَهُ مِنهُ عَدَمَ الشُّخوصِ إلَى العِراقِ ـ: فَكَتَبَ إلَيهِ الحُسَينُ عليه السلام:
إن كُنتَ أرَدتَ بِكِتابِكَ إلَيَّ بِرّي وصِلَتي فَجُزيتَ خَيرا فِي الدُّنيا وَالآخِرَةِ، وإنَّهُ لَم يُشاقِق مَن دَعا إلَى اللّهِ وعَمِلَ صالِحا وقالَ إنَّني مِنَ المُسلِمينَ، وخَيرُ الأَمانِ أمانُ اللّهِ، ولَم يُؤمِن بِاللّهِ مَن لَم يَخَفهُ فِي الدُّنيا، فَنَسأَلُ اللّهَ مَخافَةً فِي الدُّنيا توجِبُ لَنا أمانَ الآخِرَةِ عِندَهُ. ۱
تاريخ دمشق:ـ عمرو بن سعيد بن عاص، به امام حسين عليه السلام نامه نوشت و از ايشان خواست كه به عراق نيايد. امام حسين عليه السلام در پاسخ او نوشت:«اگر با نامه ات به من، قصد خير و احسان داشته اى، خير دنيا و آخرت، جزايت باشد و كسى كه به سوى خدا بخوانَد و كار شايسته كند و بگويد من از مسلمانانم، دشمنى نورزيده است و بهترين امان، امانِ خداوند است. به خدا ايمان نياورده، كسى كه در دنيا از خدا نترسيده است. پس ترسى را در دنيا از خدا مى خواهيم كه ايمنىِ آخرت را برايمان به ارمغان آورد».
۱.تاريخ دمشق: ج 14 ص 210، تهذيب الكمال: ج 6 ص 419، تاريخ الطبري: ج 5 ص 388 كلاهما نحوه.
تاريخ الطبري عن الحسين عليه السلامـ في جَوابِ كِتابٍ كَتَبَهُ إلَيهِ عَمرُو بنُ سَعيدٍ والي مَكَّةَ يَطلُبُ مِنهُ الرُّجوعَ إلى مَكَّةَ وأنَّ لَهُ الأَمانَ وَالصِّلَةَ وَالبِرَّ ـ: أمّا بَعدُ، فَإِنَّهُ لَم يُشاقِقِ اللّهَ ورَسولَهُ مَن دَعا إلَى اللّهِ عز و جل وعَمِلَ صالِحا وقالَ إنَّني مِنَ المُسلِمينَ، وقَد دَعَوتَ إلَى الأَمانِ وَالبِرِّ وَالصِّلَةِ، فَخَيرُ الأَمانِ أمانُ اللّهِ، ولَن يُؤمِنَ اللّهُ يَومَ القِيامَةِ مَن لَم يَخَفهُ فِي الدُّنيا، فَنَسأَلُ اللّهَ مَخافَةً فِي الدُّنيا توجِبُ لَنا أمانَهُ يَومَ القِيامَةِ، فَإِن كُنتَ نَوَيتَ بِالكِتابِ صِلَتي وبِرّي فَجُزيتَ خَيرا فِي الدُّنيا وَالآخِرَةِ، وَالسَّلامُ. ۱
تاريخ الطبرىـ از امام حسين عليه السلام (در پاسخ نامه اى كه عمرو بن سعيد، فرماندار مكّه به او نوشت و از او خواست كه به مكّه باز گردد كه در امان است و با نيكى و احسان با او برخورد مى شود) ـ: امّا بعد، هر كسى كه به سوى خداى عز و جلو كار شايسته دعوت كند و بگويد من از مسلمانانم، با خدا و پيامبرش نستيزيده است. تو به امنيت و نيكى و احسان، فرا خوانده اى؛ امّا بهترين امان، امانِ خداست و خداوند، روز قيامت، كسى را كه از او در دنيا نترسيده است، ايمن نمى دارد. از خدا بيمى را در دنيا مى خواهيم كه موجب امنيت ما در روز قيامت شود و اگر با نامه ات قصد پيوند و نيكى به من دارى، خداوند، جزايت را خير دنيا و آخرت قرار دهد. والسلام!
۱.تاريخ الطبري: ج 5 ص 388، الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة): ج 1 ص 448، تهذيب الكمال: ج 6 ص 419 الرقم 1323، تاريخ دمشق: ج 14 ص 210، الفتوح: ج 5 ص 68، مقتل الحسين للخوارزمي: ج 1 ص 218 كلّها نحوه.