پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بلند پايه ترين مردم در روز رستاخيز، پيشواى دادگر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دادگران در نزد خداوند، [در قيامت] بر منبرهايى از نور، در سمتِ راست [خداى] مهربان جاى دارند ـ والبته هر دو دست او راست است ـ؛ آنان كه در داورى (حكومت) خود و درباره بستگانشان، و آنچه سرپرستى اش را بر عهده دارند، عدالت به خرج مى دهند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، درجه اى است كه كسى جز پيشواى دادگر به آن دست نمى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، قصرى است كه به آن «عَدن» گويند. پيرامونش برج ها و مرغزارهاست، و پنج هزار در دارد. بر هر درى، پنج هزار پرده يمانى آويخته است و به اين قصر در نمى آيد ـ يا در آن، ساكن نمى شود ـ مگر پيامبر يا صدّيق يا شهيد و يا پيشواى دادگر.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:محبوب ترينِ مردم نزد خداوند در روز رستاخيز، و كسى كه از همه به من نزديك تر مى نشيند، پيشواى دادگر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز رستاخيز به پيشواى دادگر در قبرش گفته مى شود: «شاد باش كه تو همراه محمّد هستى!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هفت گروه اند كه خداى متعال، آنان را در آن روزى كه سايه اى [و پناهى]جز سايه او نيست، در سايه خود، جاى مى دهد: پيشواى دادگر؛ جوانى كه در عبادت خداوند، رشد و پرورش يافته باشد؛ مردى كه دلش به مسجدها [دل] بسته باشد؛ دو نفرى كه به خاطر خدا دوستى ورزند و بر اين دوستى گِرد آيند و بر آن از هم جدا شوند؛ شخصى كه زنى صاحب جاه و جمال، او را به خود خواند و به او بگويد: من از خدا مى ترسم؛ و شخصى كه صدقه پنهانى دهد، آن سان كه دستِ چپ او از آنچه دست راستش انفاق مى كند، آگاه نشود؛ و شخصى كه در خلوت، ياد خدا كند و چشمانش اشكبار شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هفت نفرند كه در آن روز كه سايه اى جز سايه عرش نيست، در سايه عرش قرار دارند: شخصى كه چون ذكر خدا كند، چشمانش اشكبار شود. و پيشوايى كه با مردمش دادگر باشد.