حدیث دربارهبلند پايه ترينِ مردم در روز قيامت

عنه صلى الله عليه و آله:سَبعَةٌ يُظِلُّهُمُ اللّهُ تَعالى فِي ظِلِّهِ يَومَ لا ضِلَّ إلّا ظِلُّهُ: إمامٌ عَدلٌ، وشابٌّ نَشَأَ في عِبادَةِ اللّهِ، ورَجُلٌ قَلبُهُ مُعَلَّقٌ فِي المَساجِدِ، ورَجُلانِ تَحابّا فِي اللّهِ اجتَمَعا عَلَيهِ وتَفَرَّقا عَلَيهِ، ورَجُلٌ دَعَتهُ امرَأةٌ ذاتُ مَنصِبٍ وجَمالٍ، فَقالَ: إنّي أخافُ اللّهَ، ورَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَأَخفاها حَتّى لا تَعلَمَ شِمالُهُ ما تُنفِقُ يَمينُهُ، ورَجُلٌ ذَكَرَ اللّهَ خالِيا فَفاضَت عَيناهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هفت گروه اند كه خداى متعال، آنان را در آن روزى كه سايه اى [و پناهى]جز سايه او نيست، در سايه خود، جاى مى دهد: پيشواى دادگر؛ جوانى كه در عبادت خداوند، رشد و پرورش يافته باشد؛ مردى كه دلش به مسجدها [دل] بسته باشد؛ دو نفرى كه به خاطر خدا دوستى ورزند و بر اين دوستى گِرد آيند و بر آن از هم جدا شوند؛ شخصى كه زنى صاحب جاه و جمال، او را به خود خواند و به او بگويد: من از خدا مى ترسم؛ و شخصى كه صدقه پنهانى دهد، آن سان كه دستِ چپ او از آنچه دست راستش انفاق مى كند، آگاه نشود؛ و شخصى كه در خلوت، ياد خدا كند و چشمانش اشكبار شود.
۱.صحيح البخاري: ج 2 ص 517 ح 1357 و ج 1 ص 234 ح 629؛ الخصال: ص 343 ح 7 نحوه وكلّها عن أبي هريرة، بحار الأنوار: ج 26 ص 261 ح 41.

احادیث دیگر این موضوع

۷