نتایج جستجو برای «ارمیا علیه السلام»: ۲ حدیث
الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ لَمّا سَألَهُ عالِمٌ نَصرانِيٌّ عن رجُلٍ دَنا مِنِ امرأتِهِ فحَملَت باثنَينِ، حَمَلَتهُما جَميعا في ساعَةٍ واحِدَةٍ، ووَلَدَتهُما في ساعَةٍ واحِدَةٍ، وماتا في ساعَةٍ واحِدَةٍ، ودُفِنا في قَبرٍ واحِدٍ، عاشَ أحَدُهُما خَمسينَ ومِائَةَ سَنَةٍ وعاشَ الآخَرُ خَمسِينَ سَنَةً، مَن هُما؟ ـ: عُزَيرٌ وعُزرَةُ، كانا حَمَلَت اُمُّهُما بِهما على ما وَصَفتَ ووَضَعَتهُما على ما وَصَفتَ وعاشَ عُزَيرٌ وعُزرَةُ كذا وكذا سَنَةً، ثُمّ أماتَ اللّهُ تباركَ وتعالى عُزَيرا مِائةَ سَنَةٍ، ثُمّ بُعِثَ وعاشَ مَع عُزرَةَ هذهِ الخَمسينَ سَنَةً، وماتا كِلاهُما في ساعَةٍ واحِدَةٍ. ۱
امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به عالمى نصرانى كه ازايشان پرسيد: مردى با زنش مقاربت كرد و زن دو قلو حامله شد. هر دوى آنها را همزمان باردار شد و همزمان زاييد و آن دو همزمان مردند و هردو در يك قبر دفن شدند. امّا يكى از آنها صد و پنجاه سال عمر كرد و ديگرى پنجاه سال. اين دو چه كسانى بودند؟ ـفرمود: عُزير و عزره. مادرشان، همان طور كه تو گفتى، آن دو را همزمان حامله شد و همان طور كه گفتى همزمان زاييدشان و عزير و عزره چندين و چند سال زندگى كردند. سپس خداوند تبارك و تعالى عزير را به مدّت صد سال ميراند و آن گاه دوباره زنده شد و پنجاه سال با عزره زندگى كرد و هر دو در يك ساعت مردند.
۱.الكافي: 8/123/94.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:أماتَ اللّهُ إرمياءَ النَّبيَّ عليه السلام الّذي نَظَرَ إلى خَرابِ بَيتِ المَقدِسِ وما حَولَهُ حِينَ غَزاهُم بُختُ نَصَّرُ، وقالَ: أنَّى يُحيي هذهِ اللّهُ بَعدَ مَوتِها؟! فأماتَهُ اللّهُ مِائةَ عامٍ ثُمّ أحياهُ، ونَظَرَ إلى أعضائهِ كيفَ تَلتَئمُ وكيفَ تَلبَسُ اللَّحمَ، وإلى مَفاصِلِهِ وعُروقِهِ كَيفَ تُوصَلُ، فلَمّا استَوى قاعِدا قالَ: «أعْلَمُ أ نّ اللّهَ على كُلِّ شَيْءٍ قَديرٌ» ۱. ۲
امام صادق عليه السلام:هنگامى كه ارمياى نبىّ به ويرانه هاى بيت المقدس و پيرامونش كه بخت نصّر در جنگ با يهود ويرانش كرده بود، نگاهى افكند و گفت: چگونه خداوند اين ها را پس از مرگشان زنده مى كند؟ خداوند او را به مدّت صد سال ميراند و سپس زنده اش كرد و او اعضايش را ديد كه چگونه به هم مى پيوندند و چگونه گوشت بر آنها مى رويد و چگونه بندها و رگ هايش به هم وصل مى شود. پس چون راست نشست گفت: «مى دانم كه خدا بر هر كارى تواناست».
۱.البقرة: 259.
۲.الاحتجاج: 2/230/223.